پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٧٤ - سازشكار نيستم، وقت شناسم!

مى‌گويد؟

جواب اين سؤال، روشن است، چرا كه براى مبارزه با اين گروه منحرف و ستمگر، يارانى شجاع و با ايمان و مصمّم لازم است. گويا، امام، مى‌خواهد با اين سخن، آنها را بسازد و آماده قيام كند.

جالب توجه است كه امام، در جمله بالا، از تكاليف، تعبير به‌ «ما عصبه بكم» (امورى را كه به شما پيوند داد و مربوط ساخت) مى‌كند، مفهوم اين سخن آن است كه وظايف الهى، چيزى نيست كه انسان بتواند نسبت به آن بى‌تفاوت باشد، بلكه آن، بارى بر دوش و طوقى است بر گردن و دينى است بر ذمّه او.

قابل توجه اين كه در آيات و روايات مختلف، همه اين تعبيرات، وارد شده، و همگى نشان مى‌دهد كه انسان، وقتى آزاد مى‌شود كه اين وظايف را ادا كند.

حضرت، در پايان خطبه، براى بالا بردن روحيه اصحاب و يارانش در اين نبرد سرنوشت‌ساز، پيروزى را براى آنها تضمين مى‌كند، همان پيروزى قطعى و تخلّف ناپذيرى كه اگر در اين جهان، به سراغشان نيايد، در جهان ديگر، آن را در آغوش خواهند گرفت. مى‌فرمايد: «اگر چنين كنيد، على، ضامن پيروزى شما است. و اگر امروز به آن نرسيد، در آينده، به آن خواهيد رسيد، «فعلىّ ضامن لفلجكم‌ [١] آجلا ان لم تمنحوه عاجلا».

اين، همان منطق قوى و نيرومند قرآن مجيد است كه به پيروان خود، اين حقيقت را مى‌آموزد كه در پيكار با دشمنان و در صحنه جهاد، هميشه، پيروز هستيد، اگر دشمن را در هم بشكنيد، پيروزيد و اگر شهيد راه خدا شويد، باز هم پيروز هستيد. «قُلْ هَلْ تَرَبَّصُونَ بِنا إِلَّا إِحْدَى الْحُسْنَيَيْنِ وَ نَحْنُ نَتَرَبَّصُ بِكُمْ أَنْ يُصِيبَكُمُ اللَّهُ بِعَذابٍ مِنْ عِنْدِهِ أَوْ بِأَيْدِينا فَتَرَبَّصُوا إِنَّا مَعَكُمْ مُتَرَبِّصُونَ»، بگو: آيا در باره ما، جز يكى از دو نيكى (يا پيروزى در نبرد و يا شهادت) را انتظار داريد؟ ولى ما براى شما (يكى از دو شكست را) انتظار داريم: يا عذابى از سوى‌

[١] «تفسير فلج» در ذيل خطبه ٢٣ آمد.