پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٤٢ - نكته آخرين تصميم يك رهبر شجاع!

اينجا بود كه موسى عليه السّلام ناچار شد از آنها اعلام جدايى كند و اعلام دارد كه تنها، من و برادرم ايستاده‌ايم و هر كس هر راهى را مى‌خواهد در پيش گيرد.

موسى عليه السّلام گفت: پروردگارا (در اين شرايط) من تنها اختيار خود و برادرم را دارم.

ميان من و اين جمعيت گنهكار، جدايى بيفكن! «قالَ رَبِّ إِنِّي لا أَمْلِكُ إِلَّا نَفْسِي وَ أَخِي فَافْرُقْ بَيْنَنا وَ بَيْنَ الْقَوْمِ الْفاسِقِينَ». [١] پيامبر بزرگ الهى نوح عليه السّلام، در لحظات بحرانى و طوفانى عمرش در برابر قوم سركش و جبّار نيز سخنى شبيه به همين داشت و گفت: اى قوم من! اگر موقعيّت من و تذكّراتم نسبت به آيات الهى بر شما سنگين و غير قابل تحمّل است (هر كارى از دستتان ساخته است، بكنيد).

من بر خدا توكل كرده‌ام، شما فكر خود و قدرت معبودهايتان را جمع كنيد، سپس چيزى بر شما پنهان نماند و بعد (اگر توانايى داريد) به حيات من پايان دهيد و مهلت ندهيد! (ولى بدانيد كه هرگز توانايى بر اين كار نداريد).

«وَ اتْلُ عَلَيْهِمْ نَبَأَ نُوحٍ إِذْ قالَ لِقَوْمِهِ يا قَوْمِ إِنْ كانَ كَبُرَ عَلَيْكُمْ مَقامِي وَ تَذْكِيرِي بِآياتِ اللَّهِ فَعَلَى اللَّهِ تَوَكَّلْتُ فَأَجْمِعُوا أَمْرَكُمْ وَ شُرَكاءَكُمْ ثُمَّ لا يَكُنْ أَمْرُكُمْ عَلَيْكُمْ غُمَّةً ثُمَّ اقْضُوا إِلَيَّ وَ لا تُنْظِرُونِ» [٢].

اين موضع گيرى قاطع رهبر و پيشوا تأثير خود را بر پيروان مى‌گذارد، تأثيرى عميق و آشكار. افراد با اراده و مصمّم را، هر چند اندك باشند، قوى‌تر و دل گرمتر مى‌سازد و بسيارى از افراد بى‌تفاوت را از آن حالت بيرون آورده و به موضع‌گيرى وا مى‌دارد.

حد اقل، اين گونه موضع‌گيرى رهبران الهى در تاريخ ثبت مى‌شود و براى آيندگان الهام بخش خواهد شد، همان طور كه حماسه‌هاى كربلا و عاشورا، در تاريخ رنگ جاودانگى به خود گرفته و سرمشقى است براى جمعيّت‌ها و ملّت‌ها.

[١] سوره مائده، آيه ٢٥.

[٢] سوره يونس، آيه ٧١.