دشمنى با دشمنانش زيرا من خدا را در هفت آسمان عبادت كردم و در هفت سر زمين نافرمانى كردم و نيافتم فرشته مقرب و نه پيغمبر مرسلى جز آنكه بدوستى او تقرب ميجستند، گويد سپس از چشمم نهان شد و آمدم حضور ابو جعفر و باو گزارش دادم، فرمود: آن ملعون بزبانش ايمان آرد و بدلش كافر باشد.

بيان: مقصود از هودج آنست كه عايشه روز جنگ جمل بر آن سوار بود ١١٨- عياشى از حسن بن عطيه كه شنيدم امام ششم ٧ ميفرمود: راستى ابليس خدا را در آسمان چهارم بدو ركعت در ٦ هزار سال عبادت كرد و مهلتى كه خدا بدو داد بازاى اين عبادت بود (تفسير عياشى ٢: ٢٤) ١١٩- (٢: ٢٤٢) از وهب بن جميع وابسته اسحاق بن عمار كه پرسيدم از امام ششم ٧ از گفته ابليس «پروردگارا مهلتم ده تا روزى كه مبعوث شوند فرمود:

تو مهلت دارى تا روز وقت معلوم» وهب گفت: قربانت چه روزيست آن؟ فرمود: اى وهب پندارى كه روز رستاخيز مردم است، خدايش مهلت داده تا روزى كه قائم ما ظهور كند، و چون قائم ما ظهور كند و در مسجد كوفه باشد ابليس آيد و برابرش زانو زند و گويد اى واى بر من از اين روز و قائم او را بگيرد از ناصيه‌اش و گردنش را بزند و اين روز وقت معلوم است.

١٢٠- و از همان: ٢٤٢- از ابى جميله از امام ششم، و از جابر از امام پنجم ٧ گويد: گفتم: بفرما كه قول خدا «راستى تو به بنده‌هايم تسلطى ندارى» چه تفسيرى دارد؟ فرمود: خدا فرموده است تو نميتوانى آنها را ببهشت يا دوزخ برى.

بيان: يعنى آنها را وادارى به كارى كه موجب بهشت يا دوزخ باشد.

١٢١- عياشى- ٣: ٣٦٩- از ابى بصير كه شنيدم امام ششم ٧ ميفرمود: و چون بخوانى قرآن را پناه جو بخدا از شيطان رجيم كه او را تسلطى نيست بر آنان كه ايمان دارند و بپروردگارشان توكل دارند همانا تسلط او بر آنانست كه دوستش‌