على ٧ فرمود: البته چنين بود ولى بمحمد به از آن داده شد شياطين كافر بودند و مسخر سليمان شدند ولى شياطين مسخر محمّد شدند و مسلمانى گرفتند و اشراف نه گاه آنان نزد پيغمبر ٦ آمدند، از جن نصيبين و يمن از بنى عمرو بن عامر، از أجنه چون شصاه، مصاه، هملكان، مرزبان، ما زمان، نضاه، هاصب، هاضب و عمرو همانهايند كه خدا تبارك اسمه در باره‌شان فرموده «و چون روآور كرديم به تو چند تن از پريان» همان نه تن بودند «كه شنيدند قرآن را» جن در بطن نخله رو به پيغمبر آوردند.

و عذر خواستند كه آنها پنداشتند مانند اينكه شماها پنداشتيد كه خدا كسى را مبعوث نكند، و ٧١ هزار آنها آمدند و با او بيعت كردند كه نماز و روزه و زكاة و حج و جهاد و خيرخواهى مسلمانان را انجام دهند.

و عذر خواستند كه آنها «بر خدا ناروا گفتند» و اين بهتر است از آنچه خدا بسليمان داد، منزه است خدائى كه آنها را براى نبوت محمّد مسخر كرد پس از اينكه متمرد بودند و پنداشتند خدا فرزند دارد، و بعثت او شامل پرى و آدمى بيشمار شد.

٦١- در تفسير على بن ابراهيم- ٦٩٨-: بسندى از امام ششم ٧ در باره گفته جن «و راستش والا است جد پروردگار ما يعنى بختش بلند است» فرمود: اين دروغ پريان بود كه خدايش نقل كرده و بسند ديگر از زراره كه از امام پنجم ٧ پرسيدم از قول خدا «كه بودند مردانى از آدمى پناه ميبردند بمردانى از پرى و فزودند آنها را دشوارى» فرمود: مردى نزد كاهنى كه شيطان بدو خبر ميداد ميرفت و ميگفت بفلان شيطانت بگو كه فلانى بتو پناه آورده.

و على بن ابراهيم در قول خدا وَ أَنَّهُ كانَ رِجالٌ‌ تا آخر آيه گفته: جن بقومى از آدميان وارد ميشدند و اخبارى كه از آسمان شنيده بودند پيش از ولادت رسول خدا ٦ بآنها گزارش ميدادند و مردمى از گزارش جن پيشگوئى ميكردند، و معنى «فَزادُوهُمْ رَهَقاً» يعنى زيان آنها را بيشتر ميكردند، گفته: بخس كاستى است و رهق شكنجه، و اينكه گفته «كُنَّا طَرائِقَ قِدَداً» يعنى مذاهب مختلفه داشتيم‌