چون بدين چيزها پرداختند آن مؤمن بايد برخيزد و كناره گيرد و شريك و همنشين شيطان نشود، زيرا چيزى برابر خشم خدا نايستد و لعنت او را برنگرداند، سپس فرمود: اگر نتواند جدا شود بايد بدلش منكر گفته آنها باشد و برخيزد گرچه باندازه دوختن گوسفندى يا نهادن پستان و باز گرفتن آن باشد در هنگام دوختن شتر كه آن را فواق ناقه گويند.

١٣١- در كافى- ٢- ١٨٨ اصول- بسندش از ابى المغرا كه شنيدم ابو الحسن ٧ ميفرمود چيزى جانگدازتر نيست براى شيطان و لشكرهاش از اينكه برادران دينى براى خدا يك ديگر را ديدار كنند و فرمود: دو مؤمن با هم برخورند و خدا را ياد كنند و فضل ما خاندان را و در چهره ابليس تيكه گوشتى نماند جز اينكه بتركد تا آنجا كه جانش از سختى دردى كه كشد بفغان آيد، و فرشته‌هاى آسمان و دربانان بهشت دريابند و او را لعنت كنند تا نماند فرشته مقربى جز لعنش كند تا رانده و خسته و در افسوس بماند.

١٣٢- در كافى: ٦: ٣٨٠-؟ بسندش از امام ششم ٧ كه جامه‌هاتان را در شب تا كنيد كه اگر باز بمانند شيطان آنها را بپوشد.

١٣٣- و از همان: ٢: ٣٠٨- اصول: بسندش از امام ششم ٧ كه فرشته‌ها ميپنداشتند ابليس از آنها است و در علم خدا از آنها نبود و از درونش را كه حميت و خشم بود برآورد تا گفت: مرا از آتش آفريدى و او را از گل.

١٣٤- و از همان- ٢: ٣١٣- اصول: بسندش از امام ششم ٧ (ترجمه آن در صدر شماره ١١٤- گذشت).

١٣٥- و از همان: ٢: ١٣٥ اصول-: بسندش از امام ششم ٧ كه شيطان براى آدميزاده در هر چيزى زمينه سازى كند و اگر او را وامانده كرد و گمراه نشد در مال دنيا سر راه او را گيرد و بگردن او بچسبد.

١٣٦- در كافى: ٢: ٣٢٧- اصول بسندى از امام ششم ٧ كه ابليس‌