٧٣- در تفسير على بن ابراهيم: ٣٢-: بسندش از امام ششم ٧ كه پرسش شد از آنچه خداوند خلق را بدان خوانده آيا گمراهانم در آن داخلند و طرف تكليفند؟ فرمود: آرى، و كافران هم داخلند، زيرا خدا فرشته‌ها را فرمان سجده بآدم داد و ابليس هم در آن داخل بود، چون از فرشته‌ها بود و در آسمان خدا را ميپرستيد و فرشته‌ها ميپنداشتند از جنس آنها است و از آنها نبود.

و چون خدا فرمان سجده بفرشته‌ها داد آنچه در دل شيطان بود بيرون افتاد كه حسد بود وانگه فرشته‌ها دانستند كه ابليس از آنها نيست باو گفتند پس چگونه ابليس مامور شد با اينكه خدا فرشته‌ها را بسجده بر آدم فرمان داده بود.

فرمود: ابليس وابسته بدانها بود و از جنس آنها نبود، براى آنكه خدا پيش از آدم خلقى آفريد و ابليس ميان آنها فرمانرواى زمين بود، و سركش شدند و تباهى كردند و خون ريختند، و خدا فرشته‌ها را فرستاد آنها را كشتند و ابليس را اسير كردند و بآسمان بردند و با فرشته‌ها خدا را پرستيدند تا خدا تبارك و تعالى آدم را آفريد.

٧٤- و از همان- ٣٦٥- در قول خدا تعالى: چون قرآن خوانى بخدا پناه بر از شيطان رجيم. فرمود: رجيم پليدتر شيطانست باو گفتم: چرا رجيمش ناميدند؟ فرمود: چون رجم شود.

بيان: يعنى به تير شهاب رانده شود يا به لعن يا در زمان قائم ٧ سنگ باران شود.

٧٥- در احتجاج: ٢: ٨٠- ط دار النعمان-: از هشام بن حكم كه زنديق از امام ششم ٧ پرسيد اين مصلحت بود كه خدا براى خود دشمنى ساخت با اينكه دشمنى نداشت و چنانچه تو پندارى ابليس را آفريده بر بنده‌هاش مسلط كرد