٦- و از همان كه جبرئيل بر پيغمبر فرود شد و او را اندوهگين ديد و از آن رسيد، فرمود: حسنين ٨ را چشم زدند، فرمود: اى محمّد چشم درست است آنها را با اين تعويذ آسوده كن و آن را ذكر كرده ٧- در دعائم: از امام ششم ٧ كه رسول خدا هميشه حسن را بر شانه راستش مى‌نشانيد و حسين را بر چپ و ميفرمود: پناه دهم شما را بكلمات تامه خدا از شرّ هر شيطان و گزنده و از شرّ چشم شور، وانگه ميفرمود: ابراهيم ٧ دو پسرش اسماعيل و اسحاق را چنين تعويذ ميداد.

٨- و از رسول خدا ٦ است كه از ورد خواندن با جز قرآن و نامهاى معروف خدا غدقن كرد، فرمود: اين وردها است كه سليمان بن داود ٧ با آنها پرى و جانور را ميگرفت و بند ميكرد.

٩- و از او است كه فرمود: ورد خواندن نيست مگر براى سه چيز: زهر نيشداران، چشم زدن و خونى كه بند نيايد.

١٠- و از او ٧ كه فرمود: نه عدوى است، نه بدفالى و نه هام، چشم زدن درست است، و خوش فالى هم درست است، و چون يكى از شماها آدمى يا حيوانى يا چيزى ديد و خوشش آمد بايد بگويد: آمنت باللَّه و صلى اللَّه على محمد و آله كه چشمش آن را زيان نزند.

١١- و از او است ٦ كه نهى كرد از تمائم و تيول و تمائم دعا يا مهره يا جز آنست كه در آويزند و تيول دعاى مهر و محبت ميان زن و شوهر است چون كهانت و مانند آن و از جادو نهى كرد.

توضيح: در نهايه است كه آن حضرت فال خوب ميزد و فال بد نميزد و فال خوب را دوست ميداشت چون براى مردم اميد بخش بود و چون مردم از هر سبب ضعيف يا قوى بسودى از خدا اميدوار شوند خوبست و نوميدى بد است، و بدبينى و توقع بلاء بد است و خوش فالى اينست كه كسى بيمار است و از ديگرى لفظ سالم مى‌شنود و اميد سلامت بدلش مى‌آيد يا چيزى گم كرده واجد شنود