٢٠- و از همان- ١: ١٨- ابو جعفر ٧ فرمود: چون يكى شماها براى شاشيدن يا جز آن خود را گشايد بايد بسم اللَّه بگويد كه شيطان ديده از او بر هم نهد تا فارغ شود.

٢١- و از همان: ٢: ١٧٧ (ط آخوندى): باسنادش از على بن اسباط كه امام هشتم ٧ بمن فرمود: چون در سفر يا حضر از خانه برآيى بگو: بسم اللَّه آمنت باللَّه، توكلت على اللَّه ما شاء اللَّه لا حول و لا قوة الا باللَّه العلى العظيم كه چون شياطين بدو برخورند فرشته‌ها بچهره آنها بكوبند و بگويند: چه راهى بدو داريد با اينكه خدا را نام برده و بدو گرويده و بر خدا توكل كرده و گفته: ما شاء اللَّه لا حول و لا قوة الا باللَّه.

٢٢- در كافى (٣- ٢٨٧- فروع) باسنادش كه امام ششم ٧ فرمود:

بر سر هر كنگره و بر سر هر پل شيطانى است چون بدان رسيدى بگو «بسم اللَّه» تا از تو بكوچد.

٢٣- در تهذيب: ٧: ٤٠٧ ط آخوندى: باسنادش از امام ششم ٧ كه چون مرد ميان دو پاى زن نشيند اگر نام خدا برد شيطان از او دور شود، و اگر بكند و نام خدا نبرد شيطان با او دخول كند و كار از هر دو باشد و نطفه از يكى (راوى گويد) گفتم: قربانت بچه شناخته شود؟ فرمود: بمهر ما خاندان و بدشمنى با ما.

٢٤- و از همان: ٢: ٢٠٩- باسنادش از ابى حمزه كه امام چهارم بمن فرمود: اى ثمالى چون نماز برپا شود شيطان نزد همدوش امام آيد و باو گويد:

ياد خدا كرده؟ اگر گويد آرى، برود و اگر گويد، نه، بر دو شانه‌اش سوار شود و امام مردم گردد تا نماز را تمام كنند، گويد: گفتم: قربانت مگر نيست كه قرآن را ميخوانند؟ گفت: چرا، چنان نيست كه فهميدى اى ثمالى مقصود از ذكر خدا بلند خواندن بسم اللَّه الرحمن الرحيم است.