عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٤٣٨ - بدعت در دين

بدعت در دين‌

در تفسير جمله «ودينه عن البدعة» به مناسبت لغت دين، لازم بود در مسئله دين و توضيح واقعيت آن، مسائلى ذكر شود، تا پس از روشن شدن حقيقت دين و اين كه تنها راه نجات و سعادت در دنيا و آخرت دين خداست، عظمت گناه بدعت در دين روشن شود.

راستى دينى كه براساس فطرت و طبيعت انسان تنظيم شده و تنها راه اتصال انسان به خدا ايمان و انجام فرمان‌هاى دينى است و حاكميت دين ضامن خوشبختى انسان در همه ابعاد حيات است، چه خائن و ناپاك است آن بدبختى كه در دين خدا بدعت بگذارد و آنچه از دين نيست به خاطر هوى و هوس و عيش و نوش چند روزه كوتاه زندگى، به عنوان دين جا بزند و عباد الهى را از صراط مستقيم هدايت، گمراه كرده و زمينه بدبختى آنان و توسعه فساد را در زمين فراهم آورد. در زمينه بدعت و اهل بدعت و برخورد با اهل بدعت آيات و رواياتى بسيار مهم وارد شده كه قسمتى از آن را مى‌خوانيد.

[ثم قفينا على آثارهم برسلنا و قفينا بعيسى ابن مريم و آتيناه الإنجيل و جعلنا في قلوب الذين اتبعوه رأفة و رحمة و رهبانية ابتدعوها ما كتبناها عليهم إلا ابتغاء رضوان الله فما رعوها حق رعايتها فآتينا الذين آمنوا منهم أجرهم و كثير منهم فاسقون‌][١].

سپس به دنبال آنان پيامبران خود را پى در پى آورديم و پس از آنان عيسى پسر مريم را [به رسالت‌] فرستاديم و به او انجيل عطا كرديم و در قلب كسانى كه از

[١] -حديد( ٥٧): ٢٧.