عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٢٥ - ايمان گوش

و بيامرزد هركه را خواهد و عذاب كند هركه را خواهد[١].

آرى، اى ابوعمرو! اين است آنچه خداوند بر دل واجب كرده از اقرار و معرفت و همين است عمل و كردار دل و اين است رأس ايمان.

ايمان زبان‌

و بر زبان، گفتار و اظهار از طرف دل فرض شده، يعنى پخش ايمان دل وظيفه زبان است. در قرآن فرموده:

به مردم كلام خوب بگوييد[٢].

و فرموده:

بگوييد ايمان داريم به [خدا] و آنچه به ما نازل كرده و بر شما فرو فرستاده، معبود ما و شما يكى است و ما براى او مسلمانيم‌[٣].

اين است آنچه خدا بر زبان واجب كرده است.

ايمان گوش‌

و به گوش واجب كرده كه خود را از شنيدن آنچه خداوند حرام كرده بركنار دارد و از آنچه حضرت حق حلال ندانسته روى گرداند و از توجه به آنچه خداوند را به خشم آورد، خود را نگاه دارد.

[١]-« لله ما فى السموات وما فى الأرض وإن تبدوا ما فى أنفسكم أو تخفوه يحاسبكم به الله فيغفر لمن يشاء ويعذب من يشاء والله على كل شى‌ء قدير» بقره( ٢): ٢٨٤.

[٢]-« وقولوا للناس حسنا» بقره( ٢): ٨٣.

[٣]-« قولوا آمنا بالذى أنزل إلينا وأنزل إليكم وإلهنا وإلهكم واحد و نحن له مسلمون» عنكبوت( ٢٩): ٤٦.