عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٣١ - تأديب پروردگار
به قول عارف بزرگ اوحدالدين كرمانى:
|
از چاه برآ به جاه پيوند |
وانگاه برو به گاه پيوند |
|
|
تو طوطى طوبى آشيانى |
عيب است كه در قفس بمانى |
|
|
كوثر زبراى تو نهاده |
تو مست چنين زدرد باده |
|
|
سرمايه تو ملك چه داند |
وز پايه تو فلك چه داند |
|
|
نوميد مشو كه در سرايت |
گنجى است نهاده زير پايت |
|
|
آن گنج كه داد از آن نشان رب |
كأنى معكم و نحن أقرب |
|
|
گنجى نبود كز آن برنجى |
رنجى بكش و بجوى گنجى |
|
تأديب پروردگار
سلسله مسائلى كه براى تربيت انسان از جانب حق، توسط انبياى الهى به فرزندان آدم ارائه شده، ادب يا آداب الهى است.
نبى بزرگ اسلام ٦ بهترين مترجم ادب حق است. امام چهارم از قول نبى اكرم ٦ نقل مىكند كه آن حضرت مىفرمود:
أدبنى ربى
. پروردگارم مرا ادب فرمود.
و حضرت على ٧ مىگفت:
من مؤدب شده به آداب پيامبرم[١].
انسان بنا به فرموده قرآن، كلمة الله است كه حافظ پيوند معنوى اين كلمه با الله فقط ادب است.
[١] -مستدرك الوسائل: ٨/ ٣٩٧، باب ٥٧، حديث ٩٧٨٥.