عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٤٣٣ - محتواى وحى

جزع و اضطراب از حساب روز قيامت و فروتنى به هريك از آحاد امت.

اى معاذ! مبادا دانايى را تخطئه كنى، يا حكيمى را دشنام گويى يا راستگويى را تكذيب كنى و دروغ زن شمارى، يا گناهكارى را اطاعت كنى يا بر پيشواى عادلى عصيان‌ورزى، يا سرزمينى را فاسد كنى و در زمين فساد كرده و اجتماع معتدل و منظمى را به هم بريزى.

اى معاذ! تو را سفارش مى‌كنم كه پيش هر سنگ و درخت و كلوخى از خدا بپرهيزى و همه‌جا متوجه خدا باشى و از پروردگار پروا كنى، چه در شهر، چه در باغ، چه در كوه و بيابان كه جز سنگ سخت وخاك سست نمى‌يابى همه‌جا خدا را باش و خدا را بياب و از معصيت حق روى برتاب و هم چنين تو را وصيت مى‌كنم كه از دنبال هر گناهى توبه كنى و درد هر عصيانى را با داروى توبه درمان كنى تا به خواست خدا از آلام معصيت و آلودگى شفايابى.

آرى، پيوسته در پى هر گناه توبه كن، در پى گناه نهانى، پنهانى توبه كن و به دنبال گناه آشكار توبه آشكار.

قال أميرالمؤمنين ٧: إنما أخاف عليكم اثنتين اتباع الهوى وطول الأمل، أما اتباع الهوى فإنه يصد عن الحق وأما طول الأمل فينسى الآخرة[١].

اميرالمؤمنين ٧ فرمود: همانا من از دو چيز بر شما مى‌ترسم: پيروى هواى نفس و درازى آرزو؛ پيروى هوا شما را از حق بازمى‌دارد و درازى آرزو، آخرت را از ياد شما مى‌برد.

قال رسول الله ٦: ليس منا من ماكر مسلما[٢].

[١] -الكافى: ٢/ ٣٣٥، باب اتباع الهوى، حديث ٣؛ الأمالى، شيخ مفيد: ٢٠٧، مجلس ٢٣، حديث ٤١.

[٢] -الكافى: ٢/ ٣٣٧، باب المكر والغدر، حديث ٣؛ ثواب الاعمال: ٢٧١.