عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٢١٠ - نسخه شفابخش

اسمى از شما نمى‌برند و از ياد شما در دل و قلب آنان خبرى نيست. اين است آنچه پس از شما واقع شد.

اهل قبور پاسخ مى‌دهند: اى بنده حق! گفتگويت را شنيده و سخنت را حفظ كرديم، جواب ما را بشنو و آن را حفظ كن.

ما جامه پشيمانى پوشيديم و به درهاى قيامت داخل شديم. مرگ ما، وجود ما را در عجيب‌ترين وضع انداخته، ما را در تنگ‌ترين خوابگاه‌ها بر دست راست خواباندند و صورت ما را بر خاك قبر نهادند و سقف خانه ما را از خشت ساختند.

برادران و اهل ما براى هميشه با ما وداع كردند، از ما برگشته و ما را واگذاشتند!

فرشتگان در قبر ما حاضر شدند و از خواسته‌هاى پروردگارمان از ما پرسيدند.

كرم‌ها دور بدن ما جمع شده و ما را خوردند و آن قامت رعنا و صورت زيباى ما را تغيير دادند در خانه‌هاى خالى از وسائل، بدون اهل و عيال روز و شب خود را مى‌گذرانيم.

ما در امرى سخت و هولناك و پر خطر درافتاده و از قبر خويش جز برنامه‌هاى ترسناك و تهديد و سرزنش سخت چيزى نمى‌شنويم. بعضى از قبرها فرياد مى‌زنند: من خانه ظلمتم، من خانه فتنه‌ام، من خانه محنتم، من خانه غربت و غمم، من خانه وحدت و وحشتم، من زندان نافرمانم، من حفره‌اى از حفرات آتشم و بعضى از قبرها مى‌گويند: من خانه راحت و نعيمم براى كسى كه خداى رحيم را بندگى كرده، من خانه نعمت و خوشحاليم براى كسى كه از خدا ترسيده و از گناه اجتناب ورزيده.

قطعه‌هاى زمين ندا مى‌كنند و مى‌گويند: اى فريفته به ظاهر دنيا! اى كه امروز زنده‌اى! چرا از وضع كسانى كه در ما دفن شدند عبرت نگرفتى؟ اهل وحشم برادران و همسايگانت را نديدى در دل خاك دفن شدند؟!