عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٤٤٤ - جايگاه مال حلال در اسلام

وخطرزاى مال كه در مرحله عملى و اخلاقى بروز مى‌كرد، درامان بودند.

به عبارت ديگر اولياى حق و عاشقان دوست از تكاثر و جمع مال و ثروت‌اندوزى و فخر فروشى به مال و حرص و بخل و حسد و كبر و عجب درامان بودند و همه دنيا و مال دنيا اگر منهاى حق بود براى آن بزرگواران پشيزى ارزش نداشت؛ آنچه براى آنان مهم بود، خواسته مولا و رضايت دوست بود و آنان مال را به دستور محبوب به دست آورده و به دستور او در گردونه خرج قرار مى‌دادند و هرگز دل به مال دنيا نمى‌بستند و در يك كلمه خادم و خدمت گزار و نوكر مال نبودند، بلكه مال براى آنان بهترين خدمت گزار در راه حق بود.

اينان با اين دل پاكى كه داشتند و با آن چشم بصيرتى كه به توفيق الهى به مال دنيا مى‌نگريستند، زندگى را بر خود آسان نموده و كم‌ترين چشم داشتى به كسى نداشتند، خواسته آنان بسيار كم و حاجاتشان فوق العاده سبك بود.

چه زيبا سروده عارف وارسته مرحوم الهى قمشه‌اى در ترجمه «حاجاتهم خفيفة» كه در خطبه متقين اميرالمؤمنين ٧ آمده: