عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٩ - تفسيرى بر لغت كلمه

در سوره مباركه كهف مى‌خوانيم:

[قل لو كان البحر مدادا لكلمات ربي لنفد البحر قبل أن تنفد كلمات ربي و لو جئنا بمثله مددا][١].

بگو: اگر دريا براى [نوشتن‌] كلمات پروردگارم [كه مخلوقات او هستند] مركب شود، پيش از آن كه كلمات پروردگارم پايان يابد، يقينا دريا پايان مى‌يابد و اگرچه مانند آن دريا را به كمك بياوريم.

در سوره مباركه لقمان مى‌خوانيم:

[و لو أن ما في الأرض من شجرة أقلام و البحر يمده من بعده سبعة أبحر ما نفدت كلمات الله إن الله عزيز حكيم‌][٢].

اگر [براى نوشتن و ثبت كردن كلمات خدا كه در حقيقت مخلوقات او هستند] آنچه درخت در زمين است قلم باشد و دريا [مركب‌] و هفت درياى ديگر آن را پس از پايان يافتنش مدد رسانند، كلمات خدا پايان نپذيرد؛ يقينا خدا تواناى شكست‌ناپذير و حكيم است.

در اين دو آيه تمام موجودات هستى، به عنوان كلمات حق معرفى شده‌اند و در آيات ديگر هر جزئى از اجزاى خلقت به عنوان مصداق كلمه آمده‌اند.

[١] -كهف( ١٨): ١٠٩.

[٢] -لقمان( ٣١): ٢٧.