عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٣٦٧ - حقيقت دين

و چين و بلغار ديده مى‌شوند و در آمريكا كه جز به دلار به چيزى فكر نمى‌كنند و اذهان آن‌ها به درهم و دينار بيش از پروردگار متوجه است، معذلك روزهاى يك‌شنبه كليساها از جمعيت پر و سالانه ميليون‌ها دلار صرف مجامع دينى مى‌گردد و اخيرا دسته دسته در آن طرف دنيا به اسلام علاقه‌مند شده و پس از مطالعه در مبانى آن، خويش را به زيور اين مكتب الهى مى‌آرايند.

و بدون شك، زمانى ابرهاى تيره و تار بدبختى از افق زندگى بشر محو خواهد شد، كه حكومت دينى به معناى واقعى بر فراز آن سايه افكند و همه بشر به قوانين آسمانى به ديده عظمت و احترام نگريسته، آن را به كار بندند[١] و زمان آن دور نيست و قرآن و روايات به طور قاطع از چنان زمانى خبر داده‌اند.

حقيقت دين‌

دين، رشته اتصالى است بين خلق و خالق كل و با اين وسيله تمام موجودات خلقت با مبدأ خود پيوستگى دارند؛ استحكام، قرب، بعد و اتصال برحسب استعداد و ظرفيت هر موجودى است، هرجا هستى باشد، اين ارتباط هست و آنجا كه هستى نباشد نيستى است، معنى ربط حادث به قديم همين است.

گردش شگفت كرات و كهكشان‌ها را ببينيد!! مى‌گويند: از اثر تجاذب است، يعنى رشته يا زنجير و طناب محسوسى براى اتصال آن‌ها در كار نيست ولى به طور عجيبى به يكديگر پيوسته‌اند و همان پيوستگى را جمعا به مبدأ كل دارند.

ارتباط حادث به قديم و در نتيجه ربط خود را با خالق از روى اين مثال تنظير و تقريب كنيد كه در قالب الفاظ از اين ساده‌تر نمى‌توان بيان كرد، باقى كار ديدن‌

[١] -ايمان و وجدان: ١٢.