عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٢٨ - ايمان دست و پا

ايمان دست و پا

و خداوند بر دو دست واجب كرده كه به آنچه حرام است دراز نشوند و آنچه را خدا فرمان داده اجرا كنند و بر دو دست صدقه وصله رحم و جهاد در راه خدا و وضو براى نماز را فرض نموده و فرموده:

اى كسانى كه به حق گرويديد! وقتى براى نماز برخواستيد، روى و دو دست خود را تا آرنج بشوئيد و سر خود را و دو پا را تا دو كعب مسح كنيد[١].

و فرموده:

چون به كافران برخورديد، آنان را گردن بزنيد و وقتى قدرت را از آنان سلب كرديد به بندشان اندازيد، تا از پس منت و يا فديه آزاد گردند، تا جنگ به پايان برسد[٢].

اين است آنچه خداوند از ايمان بر دست فرض كرده است.

و بر دو پا واجب كرده كه به سوى هيچ گناهى نروند و تنها قدم در راه خشنودى حق بردارند. در قرآن مجيد فرموده:

از روى ناز و تكبر در زمين راه مرو؛ زيرا تو زمين را نشكافى و به بلندى كوه‌ها نرسى‌[٣].

و فرمود:

[١]-« يا أيها الذين آمنوا إذا قمتم إلى الصلوة فاغسلوا وجوهكم وأيديكم إلى المرافق وامسحوا برؤوسكم وأرجلكم إلى الكعبين» مائده( ٥): ٦.

[٢]-« فإذا لقيتم الذين كفروا فضرب الرقاب حتى إذا أثخنتموهم فشدوا الوثاق فإما منا بعد وإما فداء حتى تضع الحرب» محمد( ٤٧): ٤.

[٣]-« ولا تمش فى الأرض مرحا» لقمان( ٣١): ١٨.