عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٤٧ - ٢ - توجه قلبى و روحى

[الذين آمنوا و تطمئن قلوبهم بذكر الله ألا بذكر الله تطمئن القلوب‌][١].

[بازگشتگان به سوى خدا] كسانى [هستند] كه ايمان آوردند و دل‌هايشان به ياد خدا آرام مى‌گيرد، آگاه باشيد! دل‌ها فقط به ياد خدا آرام مى‌گيرد.

[رجال لا تلهيهم تجارة و لا بيع عن ذكر الله و إقام الصلاة و إيتاء الزكاة يخافون يوما تتقلب فيه القلوب و الأبصار][٢].

مردانى كه تجارت و داد و ستد آنان را از ياد خدا و برپا داشتن نماز و پرداخت زكات باز نمى‌دارد، [و] پيوسته از روزى كه دل‌ها و ديده‌ها در آن زير و رو مى‌شود، مى‌ترسند.

[أ لم يأن للذين آمنوا أن تخشع قلوبهم لذكر الله‌][٣].

آيا براى اهل ايمان وقت آن نرسيده كه دل هايشان براى ياد خدا و قرآنى كه نازل شده نرم و فروتن شود؟.

آرى، اين گونه ياد و توجه به خدا، انسان را در مسير عبادت گرم نگاه داشته و از زشتى و پليدى بازمى‌دارد و راه رشد و كمال را براى انسان باز كرده و از اين موجود خاكى، وجودى عرشى و الهى خواهد ساخت و اين گونه ياد و توجه ملاك اعتبار و ارزش دل است،

فرفع القلب فى ذكر الله.

حاجى سبزوارى آن عارف شيدا در بلندى مرتبه دل گويد:

[١] -رعد( ١٣): ٢٨.

[٢] -نور( ٢٤): ٣٧.

[٣] -حديد( ٥٧): ١٦.