عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ١٤ - ٥ - انسان

آيا ندانستى كه خدا چگونه مثلى زده است؟ كلمه پاك [كه اعتقاد واقعى به توحيد است‌] مانند درخت پاك است، ريشه‌اش استوار و پابرجا و شاخه‌اش در آسمان است.\* ميوه‌اش را به اجازه پروردگارش در هر زمانى مى‌دهد.

و باز از انسان تعبير به كلمه فرموده، آنجا كه مى‌فرمايد:

[إذ قالت الملائكة يا مريم إن الله يبشرك بكلمة منه اسمه المسيح عيسى ابن مريم وجيها في الدنيا و الآخرة و من المقربين‌][١].

[ياد كنيد] زمانى كه فرشتگان گفتند: اى مريم! يقينا خدا تو را به كلمه‌اى از سوى خود كه نامش مسيح عيسى بن مريم است مژده مى‌دهد كه در دنيا و آخرت داراى مقبوليت و آبرومندى و از مقربان است.

پديد آمدن كلمات الله، به توسط كلمه «كن وجودى» بوده و جرقه و نور كن وجودى هريك از كلمات را در كتاب خلقت ثبت كرد و براى هريك معنايى به تناسب وجودش قرار داد، كلمات تكوينى را معناى تكوينى و كلمه وجود انسان را كه افضل موجودات و اشرف كلمات بود، در مسير و معناى تكوين و تشريع قرار داد، البته تمام كرامت و فضيلت انسان در اين است كه بوسيله قواعد تشريعى ترجمه شود و به عبارت ديگر: ظهور انسانيت انسان و جنبه ملكوتى و الهى اين موجود، فقط در سايه اتصال به دين فراهم است و بس و محال است با برنامه ديگر به معناى واقعى ترجمه و معنا شود.

به وجود آمدن كلمات، يعنى هستى و شؤونش به وسيله كلمه كن تكوينى يا وجودى، مسئله‌اى است كه قرآن مجيد در آخرين آيه سوره يس به آن تصريح كرده:

[١] -آل عمران( ٣): ٤٥.