عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٢٧١ - نفس در روايات

على ٧ از ابى جحيفه نقل مى‌كند كه گفت:

وارد بر رسول خدا ٦ شدم در حالى كه باد گلو كردم. فرمود: باد گلويت را فرو بياور، به تحقيق بيش‌تر مردمى كه در دنيا سير بودند، در قيامت طولانى‌ترين گرسنگى را دارند. پيامبر ٦ فرمود: نور حكمت گرسنگى است و دورى از خدا سيرى است و نزديكى با مقام حق دوستى مساكين و نزديكى با آنان است، خود را سير نكنيد كه نور معرفت در قلوبتان خاموش مى‌گردد، كسى كه شب را با سبكى شكم در نماز بگذراند، شبى را گذرانده در حالى كه حورالعين اطرافش بودند و حضرت فرمود: دل‌ها را با زيادى طعام و آشاميدنى نميرانيد، دل‌ها مانند زراعتى كه آب اضافه بخورد از بين مى‌رود، با طعام و آشاميدنى بيش از اندازه مى‌ميرند[١].

وقال: من غلب علمه هواه فهو علم نافع، ومن جعل شهوته تحت قدميه فر الشيطان من ظله وقال ٦ يقول الله عزوجل: أيما عبد أطاعنى لم آكله إلى غيرى وأيما عبد عصانى وكلته إلى نفسه ثم لم ابال فى أى واد هلك‌[٢].

و پيامبر ٦ فرمود: كسى كه علمش بر هوايش غالب باشد آن علم نافع است و كسى كه حاكم بر شهوتش باشد شيطان از سايه‌اش مى‌گريزد و نيز آن حضرت فرمود: خداوند مى‌فرمايد: هر بنده‌اى فرمان مرا ببرد او را به غير و انمى‌گذارم و هركس مرا نافرنانى كند، او را به خودش وامى‌گذارم، سپس باكى ندارم كه در كجا هلاك مى‌شود.

در بعضى از اخبار آمده است:

مردى به نام مجاشع بر پيامبر ٦ وارد شد و عرض كرد: يا رسول الله! راه‌

[١] -بحار الأنوار: ٦٧/ ٧١، باب ٤٥، حديث ٢٠.

[٢] -جامع الأخبار: ١٠٠، فصل ٥٧؛ بحار الأنوار: ٧٧/ ٧١، باب ٤٥، حديث ٢١.