عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٣٥٢ - ٣ - دين، بهترين پناهگاه در حوادث
انسان بالاخره مىبيند و مىفهمد و به هيچ وجه نمىتواند از پندار ناهنجار خود به منظور حضرت حق راه يابد و هدف پروردگار را دريابد و يا درك كند، اينجا است كه بايد راه چاره را فقط در دين و ديندارى جستجو نمايد و بايد حس كند كه با اين دارو مىتواند، هم و غم خويش را درمان و توفان نگرانى را جبران كند.
دين كه اساس آن ايمان به خداست، به آدمى آن نيرو و شجاعت را مىدهد كه نه تنها از مرگ نهراسد، بلكه مرگ را تغيير لباس و تهى كردن قالب و پرواز به عالم ملكوت بداند و به حوادث جهان بخندد و با مشكلات با آغوش باز مبارزه نمايد و در دوره هر پيامبرى همين ايمان و همين درك واقعيت مرگ، رمز پيشرفت مردم مؤمن بود.
٣- دين، بهترين پناهگاه در حوادث
دين، پناه و ملجأ شخص متدين در حوادث و مواقع درماندگى است، حيات آدمى صحنه مشكلات و صدمات مىباشد و آفرينش انسان طورى است كه از تحمل شدائد رسمى و روحى و عقلى ناگزير است و در عين همه اين بلاها در التجاء و اتكاء به مبدئى كه شايستگى و زيبندگى اين معنى را داشته باشد، ناچار و بىاختيار است.
شخص هرچند صبر و بردبارى به خرج دهد و بيشتر خود را شكيبا معرفى نمايد، روح متانت به او اجازه ندهد كه زبان به شكوه باز و سخنى از ناملايمات آغاز و آه و شرار درون را نزد همگان به آسمان نثار نمايد.
او علاقه دارد ملجأ و پناهگاهى عظيم، رحيم و بزرگوار داشته باشد كه در مصائب، در هر لحظه، از مددكارى او بىمنت و بىدريغ مضايقه ننمايد، بدون ملجأ و منجا زندگى بسيار دشوار است.