عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٤٤٦ - قرآن و مسئله مال

ذلك فأولئك هم الخاسرون‌][١].

اى مؤمنان! مبادا اموال و فرزندانتان شما را از ياد خدا غافل كنند و آنان كه [به خاطر مال و فرزند از ياد خدا] غافل مى‌شوند، زيانكارند.

[فذرهم في غمرتهم حتى حين\* أ يحسبون أنما نمدهم به من مال و بنين\* نسارع لهم في الخيرات بل لا يشعرون‌][٢].

پس آنان را در غرقاب گمراهى و جهالتشان تا هنگامى [كه مرگشان فرا رسد] واگذار.\* آيا گمان مى‌كنند افزونى و گسترشى كه به سبب مال و اولاد به آنان مى‌دهيم،\* در حقيقت مى‌خواهيم در عطا كردن خيرات به آنان شتاب ورزيم؟ [چنين نيست‌] بلكه [آنان‌] درك نمى‌كنند [كه ما مى‌خواهيم با افزونى مال و اولاد، در تفرقه، طغيان، گمراهى و تيره‌بختى بيش‌ترى فرو روند.].

[المال و البنون زينة الحياة الدنيا و الباقيات الصالحات خير عند ربك ثوابا و خير أملا][٣].

مال و فرزندان، آرايش و زيور زندگى دنيا هستند، ولى اعمال شايسته پايدار نزد پروردگارت از جهت پاداش بهتر و از لحاظ اميد داشتن به آن‌ها نيكوتر است.

قرآن مجيد در سوره مباركه كهف داستان غرور مرد ناسپاس و بى‌خبرى را به خاطر مال در برابر مردى مؤمن و فقير براى عبرت امت بدين‌گونه نقل مى‌كند:

[١] -منافقون( ٦٣): ٩.

[٢] -مؤمنون( ٢٣): ٥٤- ٥٦.

[٣] -كهف( ١٨): ٤٦.