عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٤٤٩ - قرآن و مسئله مال

شما مردم را بسيارى اموال و فرزند و عشيره از ياد خدا غافل كرده، تا جايى كه به گور و ملاقات قبور رفتيد.

اين برنامه شما برنامه درستى نيست و حق و حقيقت اين نيست كه پنداشته‌ايد؛ به زودى خواهيد دانست كه پس از مرگ چه سختى‌ها در برداريد، باز هم حقا خواهيد دانست كه در قيامت با چه عذاب‌هايى مواجهيد، نه چنين است اگر بدانيد چه حادثه بزرگى در پيش داريد هرگز به بازى دنيا از آخرت غافل نمى‌شديد؛ البته پس از مرگ دوزخ را مشاهده خواهيد كرد و سپس به چشم يقين مى‌بينيد، آن گاه در آنجا از نعمت‌ها (مانند مال و جاه و صحت و جوانى و عمر و نبوت انبيا و ولايت على ٧ از شما بازپرسى خواهند كرد).

و در سوره همزه مى‌فرمايد: واى بر عيب‌جوى هرزه زبان، همان كسى كه مال جمع كرده و دائم به حساب و شمارش آن سرگرم است، پندارد كه مال و دارايى دنيا به او عمر ابد خواهد داد، چنين نيست بلكه بدون شك به آتش سوزان دوزخ درخواهد افتد، آتشى كه چگونه سختى آن را تصور خواهى كرد، آن آتش را خشم خدا برافروخته شراره آن بر دل ناپاكان شعله‌ور است، آتشى كه آن‌ها را از همه‌سو احاطه كرده است و مانند ستون‌هاى بلند بازكشيده است.

از زبان قرآن دانستيد كه اگر انسان در جنب مال توجه به حق و روى دل به محبوب واقعى داشته باشد، مال براى او نردبان ترقى است و از جمله عوامل و عللى است كه انسان را به خداى مهربان نزديك مى‌كند.

اما اگر ثروت و مال آن چنان انسان را جذب كند كه از ياد دوست و عشق محبوب غافل بماند، بدترين عامل خطر و به فرموده على ٧: