عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٤٤٨ - قرآن و مسئله مال

به دست آرى و باغت خشك شود؛ يا آن كه ثمره و ميوه‌هايش نابود گردد، تا صبح دمى از شدت حزن و اندوه برآنچه در باغ كردى دست بر دست زنى و ببينى كه بنا و اشجارش همه از بين رفته، آن گاه بر كفرت پشيمان گردى و بگويى: اى كاش من به خداى خود مشرك نمى‌شدم و به خودپرستى و غرور دچار نمى‌گشتم.

تمام آن بلاهايى كه مؤمن فقير پيش‌بينى مى‌كرد به سر آن بدبخت درآمد و ابدا جز خدا هيچ‌كس نباشد كه آن گنهكار كافر را از قهر و خشم خدا يارى و حمايت كند كه خدا هم دشمن كافران است نه يار آن‌ها.

در آن روز و آنجا ولايت و حكم‌فرمايى خاص خداست كه به حق فرمان دهد و بهترين ثواب آخرت و عاقبت نيكو را هم او به هركه خواهد عطا نمايد.

اى رسول ما! براى امت، چنين زندگانى تمام دنيا را مثل بزن كه ما آب بارانى از آسمان نازل كرديم و به آن آب درختان و نباتات گوناگون زمين، درهم پيچيده و خرم برويد، سپس صبح‌گاهى همه درهم شكسته و خشك شود و به دست بادهاى حوادث زير و زبر گردد و خدا بر همه چيز اقتدار كامل دارد[١].

[المال و البنون زينة الحياة الدنيا و الباقيات الصالحات خير عند ربك ثوابا و خير أملا][٢].

مال و فرزندان، آرايش و زيور زندگى دنيا هستند، ولى اعمال شايسته پايدار نزد پروردگارت از جهت پاداش بهتر و از لحاظ اميد داشتن به آن‌ها نيكوتر است.

قرآن مجيد در مضامين عالى سوره تكاثر مى‌فرمايد:

[١] -مضمون آيات سوره كهف: ٣٢- ٤٦.

[٢] -كهف( ١٨): ٤٦.