عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٣٥٤ - ٣ - دين، بهترين پناهگاه در حوادث

شخص ديندار و آدم متدين حقيقى از حوادث ترس و بيم ندارد، عزت و ذلت را از خدا مى‌داند و يقين دارد كه حادثه از عوامل و لوازم كمال است.

آرى، متدين بايد بداند، بدان‌گونه كه سوز سرما و برف و توفان زمين را از ميكرب‌ها مبرا و آن را آماده شكوفايى گل‌هاى بهاران مى‌نمايد و از گل مكيدن زنبور، عسل ساخته مى‌شود و عمل تلقيح در شكوفه‌ها انجام مى‌گيرد، حادثه‌ها نيز از اسباب و لوازم حيات و رقاء مى‌باشند.

موحد براى توفيق ثبات و مجاهدت با ناملايمات، متوسل به خدا و متكى به دين است.

ملجأ و پناهگاه متدين، خدا و مبانى دين است و به هنگام اضطرار استغاثه به درگاه خدا دارد و معتقد است كه جز خدا، ديگرى درد او را درمان نمى‌نمايد و در حال اضطرار سر بر آستان او گذاشته از عنايتش مدد مى‌طلبد.

بدبخت كسى است كه ملجأ وپناه ندارد، و از آن بدتر، مسلك‌هاى بى‌خاصيت و موجودات ضعيف و بيچاره كه از خود او درمانده‌ترند پناه خود پندارد!

متدين، عرض نياز به آستان قادر چاره‌ساز و خداوند رئوف بى‌نياز دارد و به جز او به كسى نپردازد و دست تكدى به سوى خدا دراز كرده به ماسوى توجه ندارد و به گدايى در او افتخار نموده و حاضر نيست به هيچ قيمتى روى از آن درگاه برگرداند.

مكتب اسلام نمونه‌هاى بارزى در ثبات و بردبارى و شكيبايى از خود به يادگار دارد كه علاوه بر سروران دين كه مادر دهر چونان نخواهد ديد، از پيروان اين دين در تاريخ شواهد بسيارى موجود است كه مقاومتشان در برابر حوادث اعجاب‌انگيز است.

[١] -صائب تبريزى.