عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٤٣٤ - محتواى وحى

پيامبر اسلام ٦ فرمود: كسى كه با مسلمانى مكر و نيرنگ كند، از ما نيست.

كان على بن الحسين صلوات الله عليهما يقول لولده: اتقوا الكذب الصغير منه والكبير فى كل جد وهزل فإن الرجل إذا كذب فى الصغير اجترى على الكبير أما علمتم أن رسول الله ٦ قال: ما يزال العبد يصدق حتى يكتبه الله صديقا وما يزال العبد يكذب حتى يكتبه الله كذابا[١].

امام چهارم ٧ به فرزندانش مى‌فرمود: از دروغ چه كوچك آن، چه بزرگ آن خوددارى كنيد و از جدى و شوخى دروغ بپرهيزيد؛ زيرا وقتى كسى دروغ كوچكى گفت، به دروغ بزرگ جرأت پيدا مى‌كند؛ آيا نمى‌دانيد كه رسول خدا فرمود: بنده پيوسته راست گويد تا خدا او را در صف صديقان نويسد و بسا بنده‌اى پيوسته دروغ گويد تا خدا او را از دروغ‌گويان بنويسد.

عن داود بن كثير قال: سمعت أبا عبدالله ٧ يقول: قال أبى ٧: قال رسول‌الله ٦: أيما مسلمين تهاجرا فمكثا ثلاثا لا يصطلحان إلا كانا خارجين من الإسلام ولم يكن بينهما ولاية فأيهما سبق إلى كلام أخيه كان السابق إلى الجنة يوم الحساب‌[٢].

داود بن كثير مى‌گويد: از امام صادق ٧ شنيدم مى‌فرمود كه پدرم فرمود كه رسول خدا ٦ فرموده: هر دو مسلمانى كه از هم قهر كنند و سه روز به آن حال به مانند و صلح نكنند، هر دو از اسلام خارج باشند و ميان آن دو پيوند دينى نباشد و هر كدام كه در سخن گفتن پيشى بگيرد روز حساب براى رفتن به بهشت پيشى بگيرد.

[١] -الكافى: ٢/ ٣٣٨، باب الكذب، حديث ٢.

[٢] -الكافى: ٢/ ٣٤٥، باب الهجرة، حديث ٥؛ بحار الأنوار: ٧٢/ ١٨٦، باب ٦٠، حديث ٥.