عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٤٣ - ١ - قرآن مجيد

در اين كه قرآن مجيد، مايه رفعت دل و بيدارى جان و ارزش انسان است روايت مهمى از حضرت باقر ٧ به اين مضمون رسيده است:

قراء القرآن ثلاثة: رجل قرأ القرآن فاتخذه بضاعة واستدر به الملوك، واستطال به على الناس. ورجل قرأ القرآن فحفظ حروفه، وضيع حدوده، وأقامه إقامة القدح، فلا كثر الله هؤلاء من حملة القرآن. ورجل قرأ القرآن فوضع دواء القرآن على داء قلبه، فاسهر به ليله، وأظمأ به نهاره، وقام به فى مساجده، وتجافى به عن فراشه؛ فبأولئك يدفع الله العزيز الجبار البلاء، وبأولئك يديل الله عزوجل من الأعداء، وبأولئك ينزل الله عزوجل الغيث من السماء. فوالله لهؤلاء فى قراء القرآن أعز من الكبريت الأحمر[٢].

امام باقر ٧ مى‌فرمايد: قاريان قرآن سه دسته‌اند:

١- مردى كه قرآن بخواند و آن را وسيله كسب قرار دهد، امرا و ملوك را به وسيله آن بدوشد و با جمع مال از طريق قرآن به مردم گردن‌فرازى كند.

٢- مردى كه قرآن بخواند، الفاظ آن را حفظ كرده و از عمل به آن عارى باشد، قرآن را چون چوبه تير بى‌پيكان برپا دارد يعنى از آن سود معنوى نگيرد، خدا اينان را در ميان قاريان قرآن زياد نكند.

٣- كسى كه قرآن را بخواند و داروى شفا بخشش را بر دل دردمند خود نهد و به خاطر قرآن شب‌ها را براى مناجات و درك حقايق آن بيدار باشد و روزها را

[١] -اوحدى مراغه‌اى.

[٢] -الكافى: ٢/ ٦٢٧، باب النوادر، حديث ١؛ بحار الأنوار: ٨٩/ ١٧٨، باب ١٩، حديث ٤.