عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ١٥ - ٥ - انسان

[إنما أمره إذا أراد شيئا أن يقول له كن فيكون‌][١].

شأن او اين است كه چون پديد آمدن چيزى را اراده كند، فقط به آن مى‌گويد:

باش، پس بى‌درنگ موجود مى‌شود.

چون پديد آمدن چيزى را اراده كند، پرتو كلمه كن وجودى، او را گرفته و لباس هستى مى‌پوشاند. به قول عارف شبسترى:

خورشيد و ماه و ستارگان، كلمات تكوينى حقند و حركت و پخش نور و انعكاس روشنايى و انرژى دادن به موجودات، معناى آن‌ها است.

تمام درياها كلمات الله‌اند و كليه منافعى كه براى موجودات زنده آماده مى‌كنند، معنا و ترجمه و تفسير آن‌هاست.

همه حيوانات عالم كه هريك در جاى خود موجودى لازمند، هر نقشى كه در اين كشور پهناور هستى ايفا مى‌كنند آن نقش، معناى آن‌هاست. راستى تناسب بين‌

[١] -يس( ٣٦): ٨٢.

[٢] -گلشن راز.