عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٤٩٠ - معناى عصمت

مى‌زند و خود را در چاه بدبختى مى‌اندازد!!

خداوند بزرگ به وسيله انبيا و امامان و كتب آسمانى، انسان را دعوت به لقاء خود و به دست آوردن خشنودى حق كرده و در جسم و جان و قلب و فكر انسان قدرت پاسخ به اين دعوت را عنايت فرموده، ولى گروه كثيرى از انسان‌ها، به دعوت حق پاسخ نگفته و نمى‌گويند و با كمال تأسف تمام نيروى خدا داده را صرف هوى و هوس و شهوت‌پرستى مى‌كنند.

هيچ‌كس نمى‌تواند بگويد كه من بى‌توفيق يا كم‌توفيقم؛ زيرا اين ادعا تهمت محض به حضرت حق است و خداوند كسى را بى‌نصيب از اين نعمت ننموده است.

معناى عصمت‌

عصمت كه در حقيقت عبارت از قدرت حفظ همه حقايق در وجود انسان و نيرويى است براى دفع مضار و مفاسد، نيز از بزرگ‌ترين نعمت‌هاى الهى است و به همه انسان‌ها، مايه اوليه آن مرحمت شده و اين انسان است كه بايد با روى آوردن به واجبات و ترك محرمات به تقويت اين نيرو و قدرت برخيزد، تا جايى كه شيطان و شيطان‌ها از دستبرد به واقعيت‌هاى ايمانى و عملى او مأيوس شوند.

از بركت مقام عصمت است كه انسان در مبارزه با دشمنان درونى و برونى پيروز مى‌شود.

اگر كسى به اين مقام با عظمت توجه نكند و به پرورش اين مايه و ريشه سعادت اقدام ننمايد، با دست خود گور بدبختى و بيچارگى و شقاوت و هلاكت خويش را كنده و خود را از بسيارى از نعمت‌هاى مادى و معنوى حق محروم نموده است.

شارح جملات پرمعناى اين روايت كه سعى داشته شرحش خيلى مختصر