عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٥٣ - معناى رضا در كلام مولوى

قرآن كه داراى هفت بطن است و همه مردم از خاص و عام مى‌توانند غذاى روح خود را از آن هفت بطن دريابند.

آن مرد الهى گفت: اين مسئله پيش عموم مردم يقين است كه هستى پيرو امر الهى است، هيچ برگى بدون قضا و حكم آن خداوند بزرگ بر زمين نمى‌افتد، او خدايى است كه تا به غذا دستور ورود به گلو ندهد، لقمه به گلو وارد نمى‌گردد.

جنبش و فعاليت تمايلات و مى‌خواهم‌ها كه زمام امور آدمى را به دست گرفته‌اند در مقابل امر آن خداى بى‌نياز رام و تسليم‌اند، بدون فرمان ازلى نافذ خداوند، امكان ندارد كه ذره‌اى در زمين و آسمان‌ها به حركت درآيد و يا چرخى به گردش آيد.

كيست كه بتواند همه رگ‌هاى درختان را بشمارد؟ هيچ‌كس؛ زيرا بى‌نهايت در گفتگوى محدود هرگز نمى‌گنجد. به طور خلاصه بگويم: هيچ كارى به جز با امر پروردگار صورت نمى‌گيرد. وقتى كه قضاى حق مورد رضاى بنده‌اش قرار گرفت، در مقابل تمام فرمان‌هاى حق مانند يك بنده ناچيز مقهور اراده او مى‌گردد.

اين بندگى را از راه تكلف و با انگيزه مزد و پاداش به دست نمى‌آورد، بلكه طبيعت حيوانى خود را از دست داده، طبع جديدى به دست آورده است كه به مقام بندگى نايل آمده است. او ديگر زندگى را براى خود نمى‌خواهد، بلكه محكوم به حكم خداوند بى‌نظير است.

در هرجا دستور ازلى الهى راهى را معين كرده است، چه زندگى و چه مرگ آن راه را خواهد رفت.

زندگى او براى خداست، نه براى به دست آوردن گنج. مرگ او از اشتياق به خداست نه از ترس رنج و بيمارى.

ايمان و عباداتش انگيزه‌اى جز دريافت شايستگى خدا به ايمان و پرستش چيز