عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٢٩٥ - عقل و فكر در قرآن

خدا] نوشابه‌اى مست كننده و [زمانى ديگر] رزقى پاكيزه و نيكو مى‌گيريد؛ در اين [حقيقت‌] نشانه‌اى [بر توحيد، ربوبيت و قدرت خدا] ست براى گروهى كه تعقل مى‌كنند.

[و من آياته يريكم البرق خوفا و طمعا و ينزل من السماء ماء فيحيي به الأرض بعد موتها إن في ذلك لآيات لقوم يعقلون‌][١].

و از نشانه‌هاى [قدرت و ربوبيت‌] او است كه برق را مايه ترس [از صاعقه‌] و اميد [به باران‌] به شما مى‌نماياند و از آسمان آبى نازل مى‌كند كه زمين را پس از مردگى‌اش به وسيله آن زنده مى‌كند؛ قطعا در اين [شگفتى‌هاى آفرينش‌] نشانه‌هايى است براى مردمى كه تعقل مى‌كنند.

قرآن مجيد در بسيارى از آيات، عقل را مبدأ و منشأ تفكر و انديشه مى‌داند و از انسان دعوت مى‌كند كه زندگى را در تمام جوانبش با تفكر توأم كند؛ زيرا انسان از راه تفكر در حقايق و عاقبت امور به سعادت دنيا و آخرت مى‌رسد.

[يسئلونك عن الخمر و الميسر قل فيهما إثم كبير و منافع للناس و إثمهما أكبر من نفعهما و يسئلونك ما ذا ينفقون قل العفو كذلك يبين الله لكم الآيات لعلكم تتفكرون‌][٢].

درباره شراب و قمار از تو مى‌پرسند، بگو: در آن دو گناهى بزرگ و سودهايى براى مردم است و گناه هر دو از سودشان بيش‌تر است و از تو مى‌پرسند: چه چيز انفاق كنند؟ بگو: از آنچه افزون بر نياز است. خدا اين گونه آياتش را براى شما بيان مى‌كند تا بينديشيد.

[١] -روم( ٣٠): ٢٤.

[٢] -بقره( ٢): ٢١٩.