عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٣٧٢ - معناى عرفانى دين

اى كه در اين خاكدان جان و جهانى مرا

چون بروم زين سرا باغ و جنانى مرا

جان مرا جان تويى لعل مرا كان تويى‌

در دل ويران تويى گنج نهانى مرا

آن كه به دل مى‌دمد روح سخن هر دمم‌

تا نزند يك نفس بى‌دمش آنى مرا

شب همه شب تا به صبح هم نفس من تويى‌

روز چو كارى كنم، كار و توانى مرا

تا كه به محفل درم با تو سخن مى‌كنم‌

چون كه به خلوت روم مونس جانى مرا

يك نفس از پيش تو گر بروم گم شوم‌

چون به تو آرم پناه امن و امانى مرا

گر تو برانى مرا جان ز فراقت دهم‌

جان به وصالت دهم گر تو بخوانى مرا

گه به وصالم كشى گه زفراقم كشى‌

گاه چنينى مرا گاه چنانى مرا

«فيض» به تو رو كند رو چو به هر سو كند

نور تو عالم گرفت قبله از آنى مرا