عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ١٦٥ - غفلت در قرآن

الغافلون\* لا جرم أنهم في الآخرة هم الخاسرون‌][١].

اينان كسانى هستند كه خدا بر دل و گوش و چشمشان مهر [شقاوت‌] زده و اينان بى‌خبران واقعى‌اند.\* ثابت و يقينى است كه آنان در آخرت زيانكارند.

[استحوذ عليهم الشيطان فأنساهم ذكر الله أولئك حزب الشيطان ألا إن حزب الشيطان هم الخاسرون‌][٢].

شيطان بر آنان چيره و مسلط شده و ياد خدا را از خاطرشان برده است، آنان حزب شيطان‌اند، آگاه باش كه حزب شيطان يقينا همان زيان‌كاران‌اند!

در هر صورت از قرآن مجيد استفاده مى‌شود كه غفلت از حقايق، موجب هر نوع شقاوت و جهل به معارف، علت هر نوع فساد و بى‌توجهى به واقعيت‌هاى الهى، مورث هر نوع بدبختى است.

غفلت در قرآن‌[٣]

قرآن مجيد در آيات متعددى به مسئله غفلت بشر از حقايق الهيه اشاره كرده‌

[١] -نحل( ١٦): ١٠٨- ١٠٩.

[٢] -مجادله( ٥٨): ١٩.

[٣] -نكته مورد توجه در اين باب اين است كه خداى متعال در آيات متعدد خود را از صفت غفلت برى دانسته و به بندگان نيز امر به« ولا تكن من الغافلين» اعراف( ٧): ٢٠٥، فرموده است. آيات متعددى از قرآن كريم به اين مطالب اشاره دارند مانند:

« وما الله بغافل عما تعملون» بقره( ٢) ٧٤ و...

« وما الله بغافل عما يعملون» بقره( ٢) ١٤٤ و...

« ولا تحسبن الله غافلا عما يعمل الظالمون» ابراهيم( ١٤): ٤٢.

« وما كنا عن الخلق غافلين» مؤمنون( ٢٣): ١٧.