عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٢٢١ - گوشهاى از زندگى مراقبان و محاسبان

[يوم تجد كل نفس ما عملت من خير محضرا... و يحذركم الله نفسه و الله رؤف بالعباد][١].

روزى كه هر كس آنچه را از كار نيك انجام داده حاضر شده مى‌يابد.. و خدا شما را از [عذاب‌] خود برحذر مى‌دارد و خدا به بندگان مهربان است.

پشت‌سرش نشستم، كلامش را گوش مى‌دادم، مرتب اين آيه را مى‌خواند، ناگهان ناله‌اى زد و غش كرد، من فرياد زدم اندوه حسرت بر من از بدبختيم!!

منتظر شدم تا پس از ساعتى به هوش آمد، شنيدم مى‌گفت: از برنامه دروغگويان به تو پناه مى‌برم، از اعمال اهل بطالت و آنان كه عمر به بيهوده تلف مى‌كنند، از روى‌گردانى اهل غفلت به تو پناهنده مى‌شوم.

دل‌هاى خائفان خاشع به پيشگاه توست، پناهگاه آمال مقصرين تويى، قلوب عارفان، ذليل توست. آن گاه دستش را حركت داد و گفت: مرا با دنيا چه كار، دنيا را با من چه كار؟! اى دنيا! با تمام دارائيت و هزاران نعمتت به سوى عاشقان دل باخته‌ات برو و با آنان مكر و حيله كن. سپس گفت: گذشته‌ها كجاست، آنان كه در زمان‌هاى قبل زندگى مى‌كردند چه شدند؟ خاك آن‌ها را پوشاند، زمان آنان را نابود كرد!!

از پشت‌سر او فرياد زدم: اى بنده خدا! من امروز پشت‌سر تو هستم و در انتظار تمام شدن كارت بسر مى‌برم تا با تو صحبتى بدارم. گفت: كار چه كسى تمام شود، آن كه به سوى اوقات شتابان و اوقات هم به سوى او در شتاب است، مى‌ترسد قبل از اين كه وقت را غنيمت بداند، مرگ او را بگيرد؛ يا چه كسى از عمل و مناجات با محبوبش فارغ شود، كسى كه روزگارش گذشت و گناهانش باقى مانده؟!!

[١] -آل عمران( ٣): ٣٠.