عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٢٦ - ايمان گوش

و در اين زمينه فرموده:

با قومى كه به آيات خدا كفر ورزند و آن‌ها را به شوخى و مسخره گيرند ننشينيد تا در گفتگوى ديگرى وارد شوند[١].

و سپس حال فراموشى را از آن جدا كرده و فرموده:

اگر پيش آمد كه شيطان تو را به فراموشى كشيد، مبادا پس از يادآورى با ستمكاران همنشين شوى‌[٢].

و فرموده:

مژده ده به بندگانم، آن كسانى كه مى‌شنوند گفتار را و بهتر آن را پيروى مى‌كنند، آنان كسانى هستند كه خدا آن‌ها را رهبرى كند و آنانند همان خردمندان‌[٣].

و فرموده:

به تحقيق پيروز شدند مؤمنان، آن كسانى كه در نماز خشوع كنند و از لغو روى گردانند و زكات بپردازند[٤].

و فرموده:

چون بيهوده شنودند از آن روگردانيدند و گفتند: كردار ما براى خودمان و كردار شما براى خودتان‌[٥].

[١]-« وقد نزل عليكم فى الكتاب أن إذا سمعتم آيات الله يكفر بها ويستهزأ بها فلا تقعدوا معهم حتى يخوضوا فى حديث غيره» نساء( ٤): ١٤٠.

[٢]-« وإما ينسينك الشيطان فلا تقعد بعد الذكرى مع القوم الظالمين» انعام( ٦): ٦٨.

[٣]-« الذين يستمعون القول فيتبعون أحسنه أولئك الذين هداهم الله وأولئك هم أولوا الألباب» زمر( ٣٩): ١٨.

[٤]-« قد أفلح المؤمنون» مؤمنون( ٢٣): ١.

[٥]-« وإذا سمعوا اللغو أعرضوا عنه وقالوا لنا أعمالنا ولكم أعمالكم» قصص( ٢٨): ٥٥.