عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٢٩ - ايمان دست و پا
آرام راه رو و صداى خود را فروگير؛ زيرا دلخراشترين آوازها بانگ خران است[١].
و درباره گواهى دادن دست و پا بر خودشان و صاحبانشان كه فرمان خدا را ضايع كردند، فرمود:
امروز بر دهانها مهر نهيم و دستهاشان با ما سخن گويند و پاهاشان به آنچه كسب كردند، گواهى دهند[٢].
و بر چهره و روى واجب كرده كه در شب و روز براى خدا سجده كند. در قرآن فرموده:
اى اهل ايمان! ركوع و سجود كرده و پروردگارتان را بپرستيد و كار خوب كنيد شايد رستگار شويد[٣].
و در جاى ديگر فرموده:
به راستى مساجد از آن خداست، پس نخوانيد با خدا ديگرى را[٤].
و در آنچه از نماز و وضو بر اعضا فرض كرده در آيه تحويل قبله فرموده:
خدا ايمان شما را ناديده نمىگيرد؛ چون به مردم بسيار دلنواز و مهربان است[٥] كه در اين آيه شريفه مراد از ايمان، نماز است.
اى ابو عمرو! هركس با اجراى وظائف لازم هر عضو خداى را ملاقات كند، با ايمان كامل ملاقات كرده و اهل بهشت است و هركس نسبت به وظائف اعضا
[١]-« واقصد فى مشيك واغضض من صوتك إن أنكر الأصوات لصوت الحمير» لقمان( ٣١): ١٩.
[٢]-« اليوم نختم على أفواههم وتكلمنا أيديهم وتشهد أرجلهم بما كانوا يكسبون» يس( ٣٦): ٦٥.
[٣]-« يا أيها الذين آمنوا اركعوا واسجدوا واعبدوا ربكم وافعلوا الخير لعلكم تفلحون» حج( ٢٢): ٧٧.
[٤]-« وأن المساجد لله فلا تدعوا مع الله أحدا» جن( ٧٢): ١٨.
[٥]-« وما جعلنا القبلة التى كنت عليها إلا لنعلم من يتبع الرسول ممن ينقلب على عقبيه وإن كانت لكبيرة إلا على الذين هدى الله وما كان الله ليضيع إيمانكم إن الله بالناس لرؤوف رحيم» بقره( ٢): ١٤٣.