عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٤٣٧ - محتواى وحى

على ٧ فرمود: شما را به فقيهى كه واقعا فقيه است خبر دهم؟ كسى كه زمينه افتادن مردم را در گناه ايجاد نكند و آنان را از رحمت حق نااميد ننمايد و از مكر الهى به آن‌ها ايمنى ندهد و قرآن را رها ننمايد براى اين كه دنبال غير آن رود، در عبادتى كه آگاهى نيست خيرى نمى‌باشد، در علمى كه انديشه نيست خيرى وجود ندارد، در قرآن خواندنى كه تدبر نيست بهره‌اى نيست.

كسى اگر بخواهد پس از قرآن مجيد از سنت اطلاع پيدا كند بايد به رواياتى كه از پيامبر ٦ و ائمه معصومين : رسيده مراجعه نمايد؛ صفحات ناچيز اين نوشته گنجايش منعكس كردن گوشه‌اى از اين درياى بى‌پايان الهى را ندارد، روايات بالا فقط به عنوان نمونه براى نشان دادن سنت ذكر شد؛ سنت، بال و پرى گسترده به تمام ابعاد حيات انسانى دارد و مجموعه آن در هزاران كتاب روايتى به وسيله بزرگان دين جمع‌آورى شده است.

بنابراين محتواى وحى در كتاب و سنت قرار دارد و هر مسلمانى وظيفه دارد در حد لازم از قرآن و سنت آگاه شده و براساس آن آگاهى عمل كند.

در قرآن مجيد آمده كه نيكوكاران و عاملان به مسائل الهى در روز قيامت از بهترين پاداش برخوردارند و اهل گناه و عصيان در همان روز در بدترين عذاب بسر خواهند برد.

معاد در قرآن مجيد بيش از هزار آيه دارد و در سنت به عنوان تفسير آيات معاد هزاران روايت قابل توجه وارد شده است؛ آيات قرآن و روايات، معاد را هم‌چون توحيد از اساسى‌ترين مسائل الهى دانسته و اعتقاد به آن را از اركان اصلى به حساب آورده است.