عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٢٧ - ايمان چشم

و فرمود:

چون گذر كنند به بيهوده، كريمانه و ارجمند گذرند[١].

اين است آنچه خدا از ايمان به گوش واجب كرده است.

ايمان چشم‌

و بر چشم واجب كرده كه آنچه حرام اعلام شده ننگرد و از آنچه روا نيست روى‌گردان باشد و اين كردار ايمانى چشم است.

در قرآن فرموده:

به مردان مؤمن بگو: ديده از ديدن نامحرم فروپوشند و شهوت خود را از حرام حفظ كنند و به زمان مؤمنه بگو: ديده خود را فرو خوابانند و فروج خود را حفظ كنند[٢].

سپس آنچه بر دل و زبان و گوش و چشم واجب شده در آيه‌اى منظم كرده و فرموده:

شما پنهان نمى‌داريد آنچه گوش و چشم و پوستتان بر شما گواه شوند[٣].

و نيز در آيه‌اى ديگر فرموده:

دنبال آنچه ندانى مرو؛ زيرا گوش و چشم و دل‌ها همه وسيله مسؤوليت‌اند[٤].

[١]-« وإذا مروا باللغو مروا كراما» فرقان( ٢٥): ٧٢.

[٢]-« قل للمؤمنين يغضوا من أبصارهم ويحفظوا فروجهم ذلك أزكى لهم إن الله خبير بما يصنعون\* وقل للمؤمنات يغضضن من أبصارهن ويحفظن فروجهن» نور( ٢٤): ٣٠- ٣١.

[٣]-« وما كنتم تستترون أن يشهد عليكم سمعكم ولا أبصاركم ولا جلودكم» فصلت( ٤١): ٢٢.

[٤]-« ولا تقف ما ليس لك به علم إن السمع والبصر والفؤاد كل أولئك كان عنه مسؤولا» اسراء( ١٧): ٣٦.