عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٢٥٧ - مخالفت با هواى نفس، بهترين عبادت

پس بر سالك طريق آخرت لازم و حتم است كه با هر جديتى كه هست، معارف و مناسك خود را از تصرف شيطان و نفس اماره تخليص كند و با كمال دقت و تفتيش در حركات و سكنات و طلب مطلوب خود غور كند و غايت سير و تحصيل و مبادى حركات باطنيه و تغذيات روحيه را به دست آورد و از حيله‌هاى نفس و شيطان غفلت نكند و از دام‌هاى نفس اماره و ابليس غافل نشود و در جميع حركات و افعال سوء ظن كامل به خود داشته باشد و هيچ‌گاه آن را سر خود و رها نكند؛ چه بسا باشد كه با اندك مسامحه‌اى انسان را مغلوب كند و به زمين زند و سوق به هلاكت و فنا دهد؛ زيرا كه اگر غذاهاى روحانى از مصرف شيطان خالص نباشد و دست او در فراهم آوردن آن‌ها دخيل باشد، علاوه بر آن كه ارواح و قلوب با آن‌ها تربيت نشوند و به كمال لايق خود نرسند، نقصان فاحش براى آن‌ها دست دهد و شايد صاحب خود را در سلك شياطين يا بهائم و سباع منسلك نمايد و آنچه مايه سعادت و رأس المال كمال انسانيت و وصول به مدارج عاليه است، نتيجه منعكس دهد و انسان را به هاويه مظلمه شقاوت سوق دهد[١].

اينجاست كه بايد گفت: مخالفت با هوى و هوس نفس براى كسب رضاى حق بهترين عبادت است و نزد خداوند بهترين پاداش را دارد چنانچه قرآن مى‌فرمايد:

[و أما من خاف مقام ربه و نهى النفس عن الهوى\* فإن الجنة هي المأوى‌][٢].

و اما كسى كه از مقام و منزلت پروردگارش ترسيده و نفس را از هوا و هوس بازداشته است، پس بى‌ترديد جايگاهش بهشت است.

[١] -پرواز در ملكوت: ٦٥.

[٢] -نازعات( ٧٩): ٤٠- ٤١.