جامع عباسی - طبع قديم - شيخ بهائى - الصفحة ٤٤٢ - فصل دوم در بيان خونبهاى اعضاى آدمى
و خواه بزرگ.
پنجاهم آن كه كسى زنى را دخول كند چنانكه موضع بول و غايط يا مخرج بول و حيض او را بدراند و هر دو راه را يكى كند خواه شوهرش باشد و خواه اجنبى و خواه بالغ باشد و خواه غير بالغ امّا در بالغه هر گاه شوهر او باشد خونبها ساقطست.
پنجاه و يكم آن كه كسى هر دو نشستگاه كسى را ببرد كه به استخوان رسد.
پنجاه و دوّم آن كه كسى هر دو پاى شخصى را ببرد تا مفصل ساق.
پنجاه و سيّم آن كه كسى انگشتان هر دو دست شخصى را ببرد و كفها را بگذارد.
پنجاه و چهارم آن كه كسى انگشتان هر دو پاى كسى را ببرد و باقى را بگذارد.
پنجاه و پنجم آن كه كسى هر دو پايهاى كسى را تا زانو جدا كند.
پنجاه و ششم آن كه كسى هر دو زانوى كسى را ببرد تنها امّا اگر با ساقين ببرد در هر يك خونبها دادن لازمست.
پنجاه و هفتم آن كه كسى استخوان كون آدمى را بشكند و سبب آن شود كه هميشه غايط ازو آيد.
پنجاه و هشتم آن كه كسى بكارت بكرى را به انگشت ببرد چنانكه مثانه او دريده شود بر قول بعضى از مجتهدين.
پنجاه و نهم آن كه كسى بينى كسى را ببرد يا بشكند و فاسد شود.
شصتم آن كه كسى كارى كند كه موى سر كسى بيرون نيايد.
شصت و يكم آن كه كسى پلكهاى هر دو چشم كسى را ببرد.
شصت و دوّم آن كه كسى كارى كند كه موى ريش كسى را بريزاند.
شصت و سيّم آن كه كسى مويهاى مژه هر دو چشم كسى را بريزاند كه ديگر بيرون نيايد.
شصت و چهارم آن كه كسى هر دو لب كسى را ببرد.
شصت و پنجم آن كه كسى زبان كسى را از بيخ ببرد.
شصت و ششم آن كه كسى بيست و هشت دندان كسى را بشكند.
شصت و هفتم آن كه كسى كارى كند كه طفل تمام خلقت كه متحرّك شده باشد از شكم زنى بيفتد.
شصت و هشتم آن كه كسى شخصى را در ماههاى حرام بكشد چه در اين صورت جهت كشتن خونبها بايد داد و جهت كشتن در ماههاى حرام ثلث خونبها و همين حكم دارد در حرم مكّه بر قول بعضى از مجتهدين.
فصل دوّم در بيان خونبهاى اعضاى آدمى
و آن بر سى و چهار قسم است:
قسم اوّل آن چه سبب نصف خونبها مىشود و آن بيست امر است:
اوّل آن كه كارى كند كه مويهاى ابروى شخصى برود.
دوّم آن كه يك چشم كسى را كور كند.
سيّم آن كه يك دست كسى را تا زند ببرد.
چهارم آن كه ذراع كسى را تا مرفق ببرد.
پنجم آن كه يك بازوى كسى را تا كتف ببرد هر گاه اينها را تنها ببرد و اگر يك دفعه اينها را تا كتف ببرد نيز موجب نصف خونبهاست بر قول بعضى از مجتهدين.
ششم آن كه يك پاى كسى را تا زانو ببرد و اگر به يك دفعه يك پاى را تا زانو ببرد آن نيز موجب نصف خونبهاست.
هفتم آن كه يك ساق پاى كسى را تا زانو ببرد.
هشتم آن كه