روز آن دوازده ركعت نماز و زيارت آن حضرت سنّت است و در بيست و يكم ماه رمضان آن حضرت را عروج به معراج واقع شد و در سال سيزدهم از مبعث در شب پنجشنبه از مكّه هجرت به مدينه كرد و در همين شب حضرت امير المؤمنين على ٧ به جاى حضرت پيغمبر ٦ خوابيد و نفس خود را فداى آن حضرت نمود تا آن كه در قرآن بدين واسطه مدح آن حضرت وارد شده و در دهم ماه ربيع الاوّل حضرت خديجه مادر حضرت فاطمه زهرا ٣ را در حباله خويش درآورد و آن حضرت در آن وقت بيست و پنج ساله بود و خديجه چهل ساله و در همين روز جدّ آن حضرت وفات يافت و در آن وقت آن حضرت نه ساله بود و در دوازدهم ماه رمضان سال دهم از بعثت خديجه بنت خويلد وفات يافت و وفات آن حضرت روز دوشنبه بيست و هشتم ماه صفر در سال يازدهم از هجرت او كه از مكّه به مدينه واقع شده بود و بعضى از مجتهدين گفته‌اند كه وفات او در هجدهم ربيع الاوّل بود و سنّ شريفش شصت و سه سال بود.

حضرت امير المؤمنين ٧‌

اسم مباركش على و كنيتش ابو الحسن پدرش ابو طالب برادر پدر مادرى عبد اللَّه پدر حضرت پيغمبر صلوات اللَّه عليه و آله و مادر او فاطمه بنت اسد ابن هاشم و حضرت امير المؤمنين و برادرانش اوّل هاشمى‌اند كه متولّد شده‌اند از دو هاشمى ولادتش در اندرون خانه كعبه سيزدهم رجب و در بعضى روايات هفتم شعبان وارد شده بعد از تولّد حضرت رسالت پناه ٦ به سى سال روز نصب آن حضرت به امامت هجدهم ذى الحجّه سال دهم از هجرت و در همين روز سال سى و چهارم از هجرت عثمان بن عفّان كشته شده خلق بر آن حضرت بيعت كردند و در همين روز موسى ٧ بر ساحران غالب آمد و در همين روز ابراهيم ٧ از آتش نجات يافت و در همين روز موسى وصىّ خود يوشع و سليمان آصف را تعيين نمودند و ساير اوصياى انبيا در اين روز تعيين شده‌اند و در روز بيست و چهارم اين ماه حضرت پيغمبر و امير المؤمنين و فاطمه و حسن و حسين عليهم السّلام با جهودان مباهله كردند و در اين روز حضرت امير المؤمنين تصدق به انگشترى خود نمود و آيه انّما وليّكم اللَّه در آن باب نازل شد و در بيست و پنجم اين ماه امير المؤمنين‌