پيش او خوابيدن لازمست بر شوهر و اگر بكر نباشد سه شب پيش او بايد بخوابد چنانچه مذكور شد امّا در خوابيدن شب پيش كنيز و آزاد تفاوت هست چه كنيز نصف زن آزاد قسمت مى‌برد پس اگر كسى يك زن آزاد و كنيزى داشته باشد دو شب پيش زن آزاد بخوابد و يك شب پيش كنيز و پنج شب ديگر هر جا كه خواهد بخوابد و اگر شوهر بسفر رود شب خوابيدن پيش زنان ساقط مى‌شود و آيا قضاى شب خوابيدن نسبت به زنى كه در سفر واجب باشد چون سفر حجّ واجبى يا غير واجب چون حج سنّتى به رضاى شوهر بر شوهر واجب است يا نه ميانه مجتهدين در اين خلافست و زمانى كه شب نوبت خوابيدن پيش او باشد نمى‌تواند شب خود را به ديگرى بخشيد مگر به رضاى شوهر و اگر ببخشد رجوع مى‌تواند كرد در آن پيش از تمام شدن آن شب و جايز نيست كه در عوض شب خوابيدن چيزى از شوهر بگيرد پس اگر چيزى گرفته باشد ردّ كند و در شبى كه نوبت خوابيدن پيش زنى باشد به ديدن زن ديگر نمى‌تواند رفت مگر به واسطه عيادت آن زنى كه بيمار باشد اگر تمام شب آنجا باشد براى زن صاحب نوبت شب ديگر قضا كند و واجب در شب خوابيدن پيش زن آنست كه نزديك او بخوابد امّا دخول كردن زن لازم نيست مگر در چهار ماه يك نوبت و اگر در شب خوابيدن پيش زنان بر ايشان ظلم كند واجب است كه جهت ايشان قضا كند بقدر آن چه پيش ايشان نخوابيده باشد و مخيّر است شوهر در خوابيدن شب پيش زنان بانكه به خانه ايشان رود يا ايشان را به خانه خود طلبد و كسى كه به واسطه مانعى شب پيش زنان نتواند خوابيدن چون پاسبانان و شب گردان روز ايشان به جاى شب ايشانست‌[١].

فصل دوّم در بيان رنجشى كه ميان شوهر و زن بهم رسد

بدان كه اگر ميانه ايشان كدورتى بهم رسد پس اگر سركشى از طرف زن باشد چنانچه از اطاعت مرد بيرون رفته باشد بانكه هر گاه شوهر را ببيند روى درهم كشد يا عادت خود را نسبت به او تغيير دهد بايد كه شوهر نصيحت او كند و اگر نصيحت كردن فايده ندهد در شب خوابيدن پشت خود را به جانب او كند و اگر آن نيز فايده نكند ازو كناره جويد و در جامه خواب ديگر بخوابد و اگر آن نيز فايده نكند او را بزند[٢] به نوعى كه بعد از آن ميانه ايشان اصلاح‌

[١] معلوم نيست صدر دام ظلّه

[٢] اين احكام واقعست چه در مقام دعوى و انكار بانها مأخوذ خواهد بود صدر دام ظلّه