جامع عباسی - طبع قديم - شيخ بهائى - الصفحة ٣٠٠ - فصل اول در بيان شب خوابيدن پيش زنان

با قسم و اگر اختلاف كنند در نيك شدن مرض افضا و زن منكر نيك شدن آن باشد قول قول زنست با قسم.

خاتمه‌

در بيان آن چه تعلّق به نكاح دارد و در آن شش فصل است:

فصل اوّل در بيان شب خوابيدن پيش زنان‌

بدان كه در خوابيدن شب پيش زن ميانه مجتهدين خلافست كه آيا واجبست يا نه بعضى از مجتهدين گفته‌اند كه واجب نيست مگر آن كه ميانه ايشان ابتدا به قسمت كند و بعضى از مجتهدين برآنند كه اگر كسى يك زن داشته باشد قسمت واجب نيست و مشهور آنست كه واجب است پس اگر مرد زياده از يك زن دائمى نداشته باشد بر او لازمست كه در هر چهار شب يك شب نزد او بخوابد پس اگر دو زن داشته باشد دو شب پيش ايشان بخوابد و دو شب ديگر هر جا كه خواهد بخوابد و اگر سه زن داشته باشد سه شب پيش ايشان بخوابد و يك شب هر جا كه خواهد بخوابد اگر چهار زن داشته باشد و همه ايشان دايمى باشند واجبست كه هر شب پيش يكى از ايشان بخوابد تا چهار شب پيش چهار زن تمام شود و تا ضرورت نباشد بى‌رضايى زنى كه نوبت او باشد جاى ديگر نخوابد كه حرامست و روز پيش زنان بودن لازم نيست و در بعضى احاديث وارد شده كه پيش هر زنى كه بخوابد صباح با او چاشت كند و محدّثين اين حديث را بر استحباب حمل كرده‌اند و چاشت كردن با او را سنّت مى‌دانند و در شب خوابيدن ميانه زنان ابتدا به زنى كند كه نام او به قرعه بيرون آيد و آيا زياده از يك شب قسمت كردن ميانه زنان بدون رضاى ايشان جايز است يا نه مثل آن كه قرار دهد كه پيش هر يك سه شب بخوابد ميانه مجتهدين در اين خلافست امّا كمتر از يك شب قسمت كردن جايز نيست و فرقى نيست در شب خوابيدن شوهر پيش زن ميانه بنده و آزاد و خصى و عنين و غير اينها و هم چنين ميانه زن بيمار و حايض و نفسا و احرام بسته و غير اينها زيرا كه شب خوابيدن نزد ايشان جهت موانست است و غرض مجامعت نيست و متعه و كنيزى كه او را عقد نكرده باشند و زن كوچك و ديوانه كه تمام وقت ديوانه باشد و زن ناشزه يعنى زنى كه از شوهر سركشى كرده باشد و از اطاعت او بيرون رفته باشد در قسمت شب خوابيدن با زنان ديگر شريك نيستند و تفاوتى در شب خوابيدن ميان زنان آزاد نيست مگر در خواستن دختر بكر كه چون او را به خانه شوهر آرند هفت شب‌