جامع عباسی - طبع قديم - شيخ بهائى - الصفحة ٣٤٥ - فصل دوم در آن چه به رخت پوشيدن متعلق است

از ناودان خانه كعبه فرود آيد نوشيدن چه سبب شفاى مرضها در آنست.

يازدهم‌ آب زمزم نوشيدن چه در آن شفاى مرضهاست.

دوازدهم‌ آب باران نوشيدن چه سبب شفاى امراض است.

سيزدهم‌ هديه بردن آب زمزم به شهرها.

و امّا يك امر حرام و آن در ظرف طلا و نقره آب نوشيدنست و امّا هشت امر مكروه‌:

اوّل‌ آب نيل مصر نوشيدن چه در حديث آمده كه آن دل را مى‌ميراند.

دوّم‌ آن كه به يك نفس آب نوشيدن اگر آب دهنده غلام باشد.

سيّم‌ آن كه به سه نفس آب نوشيدن اگر آب دهنده آزاد باشد.

چهارم‌ به يكبار سر كشيدن و فرو بردن آب چه آن باعث مرض كباد مى‌شود و آن مرضى است در جگر.

پنجم‌ شب ايستاده آب نوشيدن.

ششم‌ آن كه از نزديك دسته كوزه و از موضع شكسته آب نوشيدن.

هفتم‌ بسيار آب نوشيدن.

هشتم‌ تگرك خوردن.

مطلب چهارم در آداب رخت پوشيدن و عمّامه پيچيدن و انگشترى بدست كردن و كفش و موزه و نعلين در پاى كردن‌

و در آن دو فصل است:

فصل اوّل در اقسام رخت پوشيدن‌

بدان كه رخت پوشيدن جهت تجمّل بر پنج قسمست:

قسم اوّل‌ رخت پوشيدن واجب چون رخت خوب پوشيدن زن هر گاه شوهر او خواهد و رخت پوشيدن والى هر گاه باعث خوف و ترس عدو شود.

قسم دوّم‌ رخت پوشيدن سنّت چون رخت خوب پوشيدن زن جهت شوهر خود اوّل دفعه و رخت خوب پوشيدن مرد براى زن خود و رخت خوب پوشيدن والى جهت تعظيم شرع و رخت خوب پوشيدن علما جهت تعظيم علم.

قسم سيّم‌ رخت پوشيدن حرام چون حرير پوشيدن مردان را در غير جنك و ضرورت چنانكه مذكور خواهد شد.

قسم چهارم‌ رخت پوشيدن مكروه چون پوشيدن رخت خوب زن در وقت مردن شوهر چنانچه در بحث طلاق مذكور شد هر گاه اراده زينت نكند.

قسم پنجم‌ رخت پوشيدن مباح و آن رخت خوب پوشيدنست سواى آن چه مذكور شد چه رخت خوب پوشيدن مباح است‌

فصل دوم در آن چه به رخت پوشيدن متعلّق است‌

بدان كه چهل و سه امر به رخت پوشيدن متعلّق است يك امر واجب و شش امر حرام و بيست و شش امر سنّت و ده امر مكروه امّا يك امر واجب‌:

آن كه جامه پاك باشد در حالتى كه نماز مى‌كند چه در جامه نجس نماز صحيح نيست و امّا شش امر حرام‌:

اوّل‌ پوشيدن مردان حرير محض در غير جنك و ضرورت.

دوّم‌ پوشيدن زنان حرير محض در حالت احرام و در وقت نماز كردن خلافست.

سيّم‌ پوشيدن‌