جامع عباسی - طبع قديم - شيخ بهائى - الصفحة ٣٤٦ - فصل دوم در آن چه به رخت پوشيدن متعلق است

پوست مرده.

چهارم‌ پوشيدن رختى كه غصب كرده باشند.

پنجم‌ رخت خوب پوشيدن زن اجنبيّه بقصد آن كه با او زنا كنند.

ششم‌ انگشترى طلا در انگشت كردن مردان را.

و امّا بيست و شش امر سنّت‌:

اوّل‌ رختى كه مى‌پوشند قيمتى باشد به جهت تجمّل و زينت.

دوّم‌ آن كه سفيد باشد و از پنبه باشد چه در حديث آمده كه‌

جامه پنبه پوشيدن لباس حضرت رسالت پناه ٦ و ائمّه معصومين عليهم السّلام بوده.

سيّم‌ آن كه كوتاه باشد.

چهارم‌ آن كه آستين آن جامه از انگشتان درازتر نباشد.

پنجم‌ آن كه جامه خانه غير جامه بيرون رفتن باشد.

ششم‌ آن كه در حالت پوشيدن جامه كوزه نو را پر آب سازند و سوره‌ إِنَّا أَنْزَلْناهُ‌ را سى و دو بار بر آن بخوانند و بدمند و قدرى از آن بر جامه پاشند چه از حضرت امام جعفر صادق ٧ منقولست كه‌

سبب فراخى نعمت مى‌شود مادامى كه از آن جامه اثرى باقى باشد.

هفتم‌ در حالت پوشيدن جامه نو اين دعا را بخواند كه محمّد بن مسلم بسند صحيح از حضرت امام محمّد باقر ٧ روايت كرده كه گفت:

پرسيدم از آن حضرت كه كسى كه جامه نو بپوشد چه كار كند آن حضرت فرمودند: اين دعا بخوانند كه اللَّهمّ اجعله ثوب يمن و تقى و بركة اللَّهمّ ارزقني فيه حسن عبادتك و عملا بطاعتك و أداء شكر نعمتك الحمد للّه الّذي كساني ما أواري به عورتي و أتجمّل به في النّاس.

هشتم‌ آن كه در وقت عمّامه پيچيدن اين دعا بخواند:

اللَّهمّ سوّمني بسيماء الإيمان و توّجني بتاج الكرامة و قلّدني حبل الإسلام و لا تخلع ربقة الإيمان من عنقي.

نهم‌ آن كه ايستاده عمامه بندد چه در حديث از نشسته پيچيدن عمامه نهى وارد شده.

دهم‌ آن كه هميشه تحت الحنك ببندد.

يازدهم‌ آن كه در وقت زير جامه پوشيدن اين دعا بخواند:

اللَّهمّ استر عورتي و امن روعتي و اعف فرجي و لا تجعل للشّيطان في ذلك نصيبا و لا له إلى ذلك وصولا فيصنع لي المكايد و يهيّجني لارتكاب محارمك.

دوازدهم‌ آن كه زير جامه را رو بقبله نپوشد.

سيزدهم‌ آن كه موزه و كفش و نعلين را نشسته به پوشد.

چهاردهم‌ آن كه در وقت پوشيدن نعلين و موزه پاى راست را پيش از پاى چپ در آن كند و در وقت كندن اوّل از پاى چپ بكند.

پانزدهم‌ آن كه در وقت نعلين و موزه پوشيدن اين دعا بخواند:

بسم اللَّه و باللَّه اللَّهمّ صلّ على محمّد و آل محمّد و وطّئ قدميّ في الدّنيا و الآخرة و ثبّتهما على الصّراط يوم تزلّ فيه الأقدام.

شانزدهم‌ آن كه‌