نهم جانب چپ روى خود را بر ضريح نهادن و سؤال نمودن‌ از خداى تعالى بحقّ او و بحقّ صاحب قبر كه او را از اهل بهشت بگرداند به شفاعت صاحب قبر و مبالغه در دعا كردن و الحاح نمودن.

دهم بر سر بالين آمدن و رو بقبله نمودن و دعا كردن‌.

يازدهم دو ركعت نماز زيارت كردن‌ بعد از زيارت و اگر زيارت حضرت رسول ٦ باشد سنت است كه نماز زيارت را در ميان منبر آن حضرت و قبر او گذارد و اگر زيارت حضرات ائمّه معصومين عليهم السّلام باشد در بالين سر بايد گذارد و در اين نماز رخصت از ائمّه عليهم السّلام وارد شده كه رو به قبر مى‌توان كرد اگر چه مستلزم پشت بقبله كردن باشد امّا اگر چنان كند كه رو به ضريح كند و پشت بقبله نكند[١] بهتر است.

دوازدهم بعد از نماز زيارت دعاى منقول خواندن‌ و آن چه به خاطرش رسد از امور دين و دنيا طلب نمودن و دعا براى جميع خلايق نمودن بهتر است چه آن به اجابت نزديكتر است.

سيزدهم در آن مكان تلاوت قرآن نمودن‌ و ثواب آن را به صاحب ضريح هديه كردن چه نفع آن باز به او مى‌رسد و سبب تعظيم صاحب قبر است.

چهاردهم احضار قلب است در جميع احوال‌ بحسب استطاعت و توبه كردن از جميع گناهان.

پانزدهم تصدّق نمودن بر خدمتكاران و نگاهبانان‌ آن مقام و محتاجان آنجا چه ثواب تصدّق در آن مقام مضاعف مى‌شود.

شانزدهم تعظيم ايشان‌ چه فى الحقيقه تعظيم ايشان تعظيم صاحب قبر است.

هفدهم آن كه هر گاه از زيارت برگردد باز به زيارت رود تا در آن شهر است.

هجدهم آن كه هر گاه رفتن او نزديك آيد وداع به دعاى منقول كند.

نوزدهم آن كه سؤال كند از خداى تعالى عود بدان مقام را.

بيستم آن كه در وقت بيرون آمدن‌ از آن مقام روى به ضريح كرده پس پس بيرون آيد.

بيست و يكم آن كه زود از آن مقام بيرون رود چه حرمت و تعظيم در آن بيشتر است و اشتياق باز آمدن زودتر بهم مى‌رسد

. فصل سيّم‌

در بيان زيارت حضرت رسالت پناهى ٦ و حضرت امير المؤمنين على ٧ و حضرات ائمّه معصومين صلوات اللَّه عليهم اجمعين بدان كه زيارت حضرت رسالت‌

[١] البتّه ترك اين بهتر را در هيچ زمان ننمايد صدر دام ظلّه