هفتاد و چهار امر است يك امر واجب و چهل و چهار امر سنّت و چهار امر حرام و بيست و پنج امر مكروه امّا يك امر واجب‌ و آن گردانيدن دهن است از موضع طلا و نقره اگر در ظرف طلاكوب و نقره‌كوب طعام خورند و امّا چهل و چهار امر سنّت‌:

اوّل‌ دست شستن پيش از طعام خوردن.

دوّم‌ پاك نكردن دست خود به منديل بعد از دست شستن پيش از طعام چه در حديث ائمّه معصومين سلام اللَّه عليهم اجمعين وارد شده كه تا آن ترى در دست باشد بركت در آن طعام هست.

سيّم‌ نشستن بر زانوى چپ در حالت طعام خوردن.

چهارم‌ به سه انگشت طعام خوردن.

پنجم‌ انگشتان خود را ليسيدن.

ششم‌ طعام از پيش خود خوردن.

هفتم‌ لقمه را كوچك برداشتن.

هشتم‌ بسيار خائيدن.

نهم‌ به مردم نگاه نكردن در حالت طعام خوردن.

دهم‌ پيش از طعام خوردن بسم اللَّه الرّحمن الرّحيم گفتن و هم چنين سنّت است گفتن بسم اللَّه الرّحمن الرّحيم به واسطه هر رنگى و هر قسمى از طعام كه بر سفره باشد يا بر هر ظرفى و اگر در ابتداى طعام خوردن بگويد بسم اللَّه الرّحمن الرّحيم من أوّله إلى اخره بر اوّل و آخر طعام كافيست و اگر بسم اللَّه را فراموش كرده باشد هر وقت كه به خاطرش آيد بگويد و در بعضى از احاديث اهل بيت عليهم السّلام آمده كه اگر يكى از اهل مجلس بسم اللَّه گويد از همه كافيست.

يازدهم‌ الحمد للّه گفتن بعد از فارغ شدن از طعام خوردن و آن چه در اين زمان ميانه مردمان متعارف شده است از خواندن سوره فاتحه بعد از طعام در حديث مذكور نيست.

دوازدهم‌ الحمد للّه مكرّر گفتن در اثناى طعام خوردن.

سيزدهم‌ بعد از فارغ شدن از طعام اين دعا خواندن:

الحمد للّه الّذي أطعمنا في جائعين و سقانا في ظمآنين و كسانا في عارين و أيّدنا و أنعم علينا. الحمد للّه الّذي يطعم و لا يطعم و يجير و لا يجار عليه و يستغني و يفتقر إليه و هدانا في ضالّين و حملنا في راجلين و آوانا في ضاحين و أخدمنا في عانين و فضّلنا على كثير من العالمين.

چهاردهم‌ هر دو دست را شستن و اگر چه بيكى طعام خورده باشد.

پانزدهم‌ هر دو دست بعد از شستن به ابروهاى خود ماليدن چه در حديث اهل بيت عليهم السّلام آمده كه كلف را از روى زايل‌