سيّم‌ ابتدا به قتال دشمن نزديك كردن مگر آن كه از دشمنان دور ترس بيشتر باشد يا با دشمنان نزديك امام جهت مصلحتى صلح كرده باشد و بعضى اين را سنّت مى‌دانند

امّا آن‌

ده امرى كه حرامست‌

اوّل‌ در چهار ماه حرام قتال كردن و آن رجب و ذى قعده و ذى حجّه و محرّم است و بدين سبب اين چهار ماه را ماههاى حرام مى‌گويند و جهاد كردن در اين ماهها با جماعتى كه حرمت اين ماهها را دانند و با مسلمانان جنك نكنند به اجماع حرامست و امّا با جمعى كه حرمت اين ماهها را ندانند و با مسلمانان جنك كنند جنك كردن با ايشان در اين ماهها حرام نيست.

دوّم‌ مبارزت نمودن با منع امام.

سيّم‌ گريختن از جنك دشمنانى كه دو مثل مسلمانان باشند اگر چه كمانش باشد كه كشته مى‌شود بعد از آن كه صفها راست شده باشند مگر آن كه قصد داشته باشد كه با دشمنان حيله كند مثل آن كه پشت به آفتاب نمايد يا بر بلندى برآيد كه خود را به جاهايى كه آب داشته باشد رساند يا پشت به كوه دهد يا در گريختن غرضش آن باشد كه به جماعتى ديگر از مسلمانان ملحق شود و اگر زياده بر دو مثل باشند به اجماع فقها ايستادن واجب نيست امّا اگر كمان فتح داشته باشد در اين صورت جهاد سنّت است.

چهارم‌ كشتن زنان كفّار اگر چه معاونت كفّار كنند و هم چنين حرامست كشتن اطفال و ديوانه‌هاى ايشان.

پنجم‌ كشتن پير مردان ايشان كه از جنك كردن و تدبير نمودن ايشان مأيوس باشند امّا كشتن بندگان ايشان هر گاه جنك كنند لازمست.

ششم‌ گوش و بينى ايشان را بريدن.

هفتم‌ غدر كردن با ايشان يعنى كشتن ايشان بعد از آن كه امام ايشان را امان داده باشد.

هشتم‌ غلول كردن يعنى چيزى از غنيمت را پنهان كردن.

نهم‌ جنك كردن با كفّار بعد از صلح.

دهم‌ زهر در آب ايشان ريختن هر گاه بغير آن ممكن باشد و بعضى از مجتهدين آن را مكروه مى‌دانند و بعضى برآنند كه اگر كمانش آن باشد كه در آن ديار مسلمانى هست حرامست‌

و امّا آن‌

شش امرى كه سنّت است‌

اوّل‌ آن كه در وقت بهم رسيدن هر دو صف جهة قتال اين دعا بخواند كه حضرت رسالت پناه ٦ مى‌خوانده‌اند

اللَّهمّ منزّل الكتاب سريع الحساب مجري السّحاب اهزم الأحزاب يا صريخ المكروبين يا مجيب دعوة المضطرّين يا كاشف الكرب العظيم اكشف كربي و غمّي فإنّك تعلم حالي و حال أصحابي فاكفني بقوّتك عدوّي‌

. دويّم‌