جامع عباسی - طبع قديم - شيخ بهائى - الصفحة ٢٨٧ - تتمه

كردن شخصى ديگر در قبل آن زن بعقد.

دوّم‌ كسى كه ايلا كرده باشد يعنى قسم خورده باشد كه با زن خود دخول نكند وقتى كه دخول در قبل آن زن كند حكم ايلا برطرف مى‌شود.

سيّم‌ احصان يعنى زن داشتن مرد و شوهر داشتن زن بدخول در قبل ثابت مى‌شود.

چهارم‌ طلب سخن كردن زن در نكاح كردن هنكامى لازمست كه دخول در قبل او واقع شده باشد.

پنجم‌ بيرون آمدن منى از قبل موجب غسل است بر قول بعضى از مجتهدين امّا بيرون آمدن از دبر موجب غسل نيست‌

و احكامى كه بر دخول كردن مترتّب مى‌شود مى‌بايد كه در آن مقدار باشد كه حشفه يا بعض از آن غايب شود و آيا اين احكام نسبت به كسى كه حشفه او را بريده باشند و بمقدار حشفه از آلت او غايب شود مترتّب‌[١] مى‌شود يا نه ميانه مجتهدين در اين مسأله خلافست ظاهر آنست كه اين احكام در او جارى نيست مگر در حرام شدن مادر و خواهر دخترى كه با او دخول كند

تكمله‌

بدان كه شش حكم از خواص بكارتست:

اوّل‌ ولايت‌[٢] پدر و جدّ در نكاح بكر.

دوّم‌ استحباب اختيار نمودن بكر جهت تزويج كردن.

سيّم‌ وصيّت نمودن به جاريه بكر چه اگر غير بكر بدهند از عهده نذر بيرون نمى‌توانند آمد.

چهارم‌ وكيل كردن در خريدن بكر چه اگر وكيل غير بكر بخرد صحيح نيست.

پنجم‌ اكتفا كردن به سكوت بكر در وقت رخصت خواستن ازو به نكاح به خلاف غير بكر كه مى‌بايد سخن گويد.

ششم‌ مخصوص بودن در وقت زفاف به هفت شب خوابيدن پيش او بخلاف غير بكر كه پيش او سه شب بايد خوابيد و هم چنان كه بكارت به سبب وطى برطرف مى‌شود بغير وطى نيز برطرف مى‌شود چون جستن دختر از جائى به جايى يا چيزى برو زدن يا بيمارى يا به واسطه بسيارى سنّ او و آيا احكام بكارت زايل مى‌شود از بكرى كه بغير جماع بكارت او رفته باشد چون احتياج به حرف زدن در وقت نكاح و مخصوص بودن سه شب خوابيدن نزد او در ابتداى نكاح يا آن كه آنها مخصوص غير بكريست كه بكارت او به جماع رفته باشد ميانه مجتهدين در آن خلافست و بعضى از سنّيان گفته‌اند كه اين چنين زن نه داخل بكر است و نه داخل غير بكر

تتمّه‌

عادت مجتهدين اماميّه اين است كه در كتاب نكاح خصايص حضرت رسالت پناه ٦ مذكور مى‌كنند و اگر چه بعضى از آنها دخلى به نكاح ندارد بنا بر اين بنده دعا گو نيز در اين كتاب اقتدا با ايشان كرده آنها را مذكور مى‌سازد بدان كه سى و سه چيز از خواص‌

[١] البتّه رعايت احتياط را در تمام اين موارد نمايند صدر دام ظلّه

[٢] احتياط به جمع بين اذن بكر و بين اذن پدر يا جد را ترك ننمايند صدر دام ظلّه