خود رفتار ننموده و از آن اعراض نموده‌اند كتاب آنها از طريق عقب و پشت سر بآنها داده مى‌شود و آيه‌ وَ أَمَّا مَنْ أُوتِيَ كِتابَهُ وَراءَ ظَهْرِهِ فَسَوْفَ يَدْعُوا ثُبُوراً وَ يَصْلى‌ سَعِيراً- انشقاق- ناظر باين حقيقت است.

و در صورتى كه شخص از جهال و مردودين و اصحاب شمال و گناهكاران باشد كتاب او از طريق سافل و معكوس باو داده مى‌شود و حاوى نكبت و وبال و مژده عقوبت خواهد بود و آيه كريمه‌ وَ أَمَّا مَنْ أُوتِيَ كِتابَهُ بِشِمالِهِ فَيَقُولُ يا لَيْتَنِي لَمْ أُوتَ كِتابِيَهْ وَ لَمْ أَدْرِ ما حِسابِيَهْ‌ (الحاقه- ٢٦) ناظر به اين حقيقت است.

اما طايفه اول اهل برهان و شهود و يقين بوده از جمله‌ وَ السَّابِقُونَ السَّابِقُونَ‌ خواهند بود از نظر سبقت وجودى و سبقت در اظهار عبوديت آنان مقرب مقام قرب حضرت احديت عز اسمه بوده و درجه و مقام آنان اعلى عليين و بالاترين مقام امكانى خواهد بود و كتابها و صحايف اعمال آنان مكرم و مورد كرامت و قدرت و عظمت و مصون از قبح و آميختگى بامور ناسزا خواهد بود و از ادناس طبيعت و آلودگى بخواسته و تمايلات ايمن خواهند بود.

و اما طايفه دوم اهل سلامت و ايمن از انحراف بوده و از جمله اصحاب يمين هستند از نظر اينكه حسن ظن بساحت كبريائى آفريدگار داشته و در مقام انقياد و اطاعت بوده و كتابهاى آنان از طريق دست راست و بصورت قدرت و سلامت و احترام بآنان ارائه مى‌شود و بر صفحات آنان آگهى خواهد يافت با كمال سرور و خشنودى و مفاد آيه‌ فَأَمَّا مَنْ أُوتِيَ كِتابَهُ بِيَمِينِهِ فَيَقُولُ هاؤُمُ اقْرَؤُا كِتابِيَهْ إِنِّي ظَنَنْتُ أَنِّي مُلاقٍ حِسابِيَهْ فَهُوَ فِي عِيشَةٍ راضِيَةٍ فِي جَنَّةٍ عالِيَةٍ- الحاقه.

و طايفه سوم اهل شك و انكار و جحود و اهل عناد هستند و اهل ايمان را دشمن دارند و از زمرة اهل نفاق و عناد معرفى ميشوند و بروز قيامت معتقد نبوده آنان بر حسب آيه كريمه‌ كَلَّا إِنَّهُمْ عَنْ رَبِّهِمْ يَوْمَئِذٍ لَمَحْجُوبُونَ‌ از رحمت مقام كبريائى بطور قطع و عيان بى‌بهره خواهند بود و اهل نفاق و عناد در قيامت‌